اینکه هدف جراحی های زیبایی، زیباتر شدن فرد است کاملا بدیهی است اما گاهی در دنیای واقعی، این امر بدیهی نقض می شود و نتیجه ای جز نازیبایی به بار نمی آید، یعنی فرد بعد از جراحی زیبایی نه تنها زیبایی طبیعی خود را از دست می دهد بلکه می توان گفت زشت هم می شود و این اتفاق در همه جای دنیا می افتد، چه بین افراد عادی و چه بین هنرپیشه ها و افراد مشهور. شاید شما بسیاری از جراحی های زیبایی که چهره صاحبان شان را بسیار نازیبا کرده اند را هیچگاه نبینید ولی ما می خواهیم در اینجا ۵ نفر از افراد مشهوری که بعد از جراحی زیبایی، زشت تر شدند را به شما معرفی کنیم تا بدانید زیبایی را نمی توان با پول زیاد خرید.
● یک ظاهر پلاستیکی خرید
۱. میکی روک
میکی روک
هنرپیشه می خواست با لیفت پوست صورتش جوان تر به نظر برسد ولی این عمل او به شکست
انجامید چون نه تنها جوان تر به نظر نمی رسد بلکه ظاهری غیرطبیعی و حتی پلاستیکی(!)
پیدا کرده است و به دلیل این مصنوعی شدن تمام جذبه خود را از دست داده است، البته
او یک خوش شانسی بزرگ آورد و توانست برای جایزه اسکار نامزد شود وگرنه بیشتر افراد
گمان می کردند که درگی کر او تمام است.
● معروف تر از همه در جراحی
پلاستیک
۲. مایکل جکسون
مایکل
جکسون یکی از هنرمندان مطرح موسیقی بود که چهره اش را با جراحی های پلاستیک متعدد
تغییر داد. او پس از تغییر رنگ پوستش از سیاه به سفید که نتیجه چند جراحی پلاستیک
سنگین بود، سراغ بینی اش رفت که آن هم ماجراهای خودش را دارد، از جمله اینکه می
گویند در اثر جراحی های چندباره بینی او دیگر غضروف نداشت و مثل یک پروتز بود که
امکان جدایی از صورت را داشت.
● همه او را با راکی می
شناختند اما...
۳. سیلوستر استالونه
سیلوستر
استالونه با راکی شناخته می شود اما الان با جراحی پلاستیک که انجام داده است کمی
چهره اش تغییر کرده و خیلی ها اعتقاد دارند که کمی زنانه شده است او پوست صورتش را
کشیده تا چروک ها کمتر خود را نشان دهند. کافی است چهره او را در سال ۱۹۸۹ با ۲۰۱۱
مقایسه کنید.
● چهره ای نامتناسب و زشت
۴. دوناتلاورساچی
رئیس
کمپانی ورساچه قبل از عمل خانم زشتی نبود و یک چهره کاملا معمولی داشت ولی بعد از
عمل های زیبایی متعدد تبدیل به یک خانم زشت شده است. بینی پهن و بزرگ و لب های
ناقرینه او را به یک چهره نامتناسب تبدیل کرده است تا خانمی با چهره ظریف و زیبا.
● معصومیت از دست رفته
۵. مگ رایان
مگ رایان
دیگر آن ظرافت کودکانه در چهره اش دیده نمی شود؛ لب های این هنرپیشه و به خصوص لب
بالایش کمی باریک بود.
البته
شاید به همین دلیل است که او صورتش را به تیغ جراحی سپرد و از روش های برجسته سازی
لب استفاده کرد که زیبایی او را به هم ریخت.در عین حال جراحی بینی او هم چندان زیبا
از آب درنیامده است و او را از زنی با چهره طبیعی به زنی با چهره غیرطبیعی و پف
کرده تبدیل کرده است.
از آغاز دوران صنعتی شدن، تمایل به کشف و اختراعات تازه به حد قابلتوجهی افزایش یافت و از ایدههای جدید، بلافاصله استقبال میشد. گرچه بسیاری از ابداعات انجام شده در این مقطع زمانی، در نهایت برای بشر کارگشا بودند، اما با گذر سالها، به تدریج عوارض و مشکلات آنها نیز آشکار شد. بروز مشکلات متعدد و گاه فجایع انسانی در پی استفاده ناصحیح از ابداعات و اختراعات نو، باعث شد که نیاز به تامین امنیت و سلامتی استفادهکنندگان، در درجه اول توجه قرار گیرد.
گسترش علم و دقیقتر شدن روشهای اندازهگیری، هر روز
یکی از تجربیات گذشته ما را به چالش میکشد و حتی مرسومترین رفتارهای روزمره ما را
نیز زیر سوال میبرد. مهمترین سوال این است: مرز میان سلامتی و خطر، کجاست؟
در هفته گذشته نتیجه دو تحقیق جداگانه در ایالات متحده، باعث شد تا نگرانیهای زیادی در میان بیماران این کشور ایجاد شود. در شرایطی که تا چند وقت پیش، بیمارستانهای ایالات متحده از تبلیغات پرزرق و برق خود برای تشویق بیماران به انجام «سیتیاسکن تمام بدن» یا انجام تصویربرداریهای پیشگیرانه استفاده میکردند، چاپ دو مقاله در نشریه «آرشیو طب داخلی» نگرانیهای جدیدی را در مورد احتمال بروز سرطان در اثر انجام سیتیاسکن برانگیخت.
● ۲۹۰۰۰ مورد سرطان در یک سال؟
در روز ۱۴ دسامبر در مقالهای که در نشریه آرشیو طب داخلی چاپ
شد، تخمین زده شد که سیتیاسکنهای انجام شده در سال ۲۰۰۷، در سالهای آینده باعث
بروز بیش از ۲۹۰۰ مورد سرطان و قریب به ۱۵۰۰ مورد مرگ در شهروندان ایالات متحده
خواهد شد. در این مقاله بیان شد که آمریکاییها با انجام انواع تصویربرداریهای
مبتنی بر اشعه ایکس و به ویژه انجام سیتیاسکن، بیش از حد در معرض پرتوهای
سرطانزای اشعه ایکس قرار میگیرند.
دکتر ریتا ردبرگ، درباره این تحقیق انجام شده میگوید: «آنچه
مشخص شده است آن است که میزان پرتوهای منتشر شده از دستگاههای سیتیاسکن، بسیار
بیش از آن چیزی است که سابق بر این تصور میشد. این یافتهها با افزایش میزان
سرطانهای مختلف همراه است. سالانه میلیونها مورد سیتیاسکن در این کشور انجام
میشود و میزان آنها نیز رو به افزایش است.
حرفهای خانم دکتر ردبرگ چندان نادرست به نظر نمیرسد. تعداد دفعات انجام سیتیاسکن در آمریکا، از بسیاری از کشورهای جهان بیشتر است و این روند در سالهای اخیر، افزایش فراوانی نشان داده است. برای مثال، تنها در سال ۲۰۰۷ بیش از ۷۰ میلیون مورد سیتیاسکن در ایالات متحده انجام شده است، در حالی که تعداد سیتیاسکنهای انجام شده در سال ۱۹۸۰ تنها سه میلیون مورد بود. این مقدار تقریبا ۱۰ برابر تعداد سیتیاسکنهای انجام شده در منطقه بریتانیا، در مدت مشابه است. به نظر میرسد علت اصلی این افزایش، مانند سایر مشکلات موجود در امر بهداشت در آمریکا، زیر سر نظام سلامت این کشور باشد. میزان مبالغ پرداختی به پزشکان و رادیولوژیستهای آمریکا بر اساس سیستم پرداخت بر اساس میزان خدمات است. در واقع پزشکان به ازای میزان خدماتی که به بیماران عرضه میکنند، افزایش درآمد خواهند داشت. در نتیجه درخواست هرگونه تصویربرداری، مانند سیتیاسکن، باعث ایجاد درآمد جداگانهای برای پزشک خواهد شد و این میتواند توجیهکننده تمایل پزشکان ایالات متحده به تجویز موارد متعدد سیتیاسکن باشد.
تخمینهایی نیز درباره نسبت ابتلای بیماران در این تحقیق به چشم میخورد. برای مثال از میان ۲۹۰۰۰ بیماری که تصور میشود در اثر انجان سیتیاسکن، به سرطان مبتلا خواهند شد، ۱۴۰۰۰ مورد در اثر سیتیاسکن شکم و لگن، ۴۱۰۰ مورد در اثر سیتیاسکن قفسه سینه و ۴۰۰۰ مورد در اثر سیتیاسکن مغز خواهد بود. ۲۷۰۰ مورد نیز در اثر انجام سی تی آنزیوگرافی - بررسی عروق قلب با کمک سیتیاسکن - به سرطان دچار خواهند شد. البته این مساله به نظر منطقی خواهد بود زیرا میزان تشعشع پرتوهای ایکس در انواع مختلف سیتیاسکن، با توجه به عضو مورد بررسی متفاوت است. برای مثال، میزان پرتوهای دریافت شده در سیتیاسکن سر برابر ۱۵۰rem ( واحد اندازهگیری پرتوها) خواهد بود. این مقدار برای سیتیاسکن شکم و لگن، ۹۹۰rem و در مورد سیتیاسکن شکم در نوزادان ۲۰۰۰rem است، در حالی که طی انجام یک عکس ساده قفسه سینه تنها ۱۰ rem اشعه جذب بدن انسان میشود.
شایعترین انواع سرطانهای احتمالی نیز سرطان ریه (۶۲۰۰ مورد)، روده بزرگ (۳۵۰۰ مورد) و لوکمی یا سرطان خون (۲۷۰۰ مورد) خواهد بود.
● اقدامات تشخیص یا زیادهروی؟
در مقابل چاپ این مقالات موضعگیریهای متفاوتی صورت گرفت.
آنچه که بیش از همه باعث نگرانی جامعه پزشکی شده بود، ممانعت بیماران از انجام
تصویربرداریهای تشخیصی، حتی در موارد لازم و ضروری بود. واقعیت آن است که
سیتیاسکن - و البته سایر تصویربرداریهای تشخیصی - کمک شایانی به تشخیص
بیماریهای مختلف و درمان به موقع آنها کرده است. گرچه تصویربرداریهایی مانند
سونوگرافی و MRI - که بدون استفاده از اشعه ایکس صورت میگیرند - روشهای بسیار
کمخطرتری نسبت به سیتیاسکن هستند، اما سیتیاسکن همچنان جایگاه قبلی خود را در
طب پیشرفته امروزی حفظ نموده است. به ویژه نسل جدید تصویربرداری با اشعه ایکس،
موسوم به سیتیاسکن سه بعدی، در انجام عملهای جراحی و یا تشخیص بیماریها بدون
نیاز به جراحی، بسیار کمککننده بوده است.
گرچه تخمین زده شده است که میزان اشعه دریافتی توسط یک
آمریکایی در طول سال، برابر با قرار گرفتن در فاصله ۴/۲ کیلیومتری از انفجار یک بمب
اتمیست، اما انجمن رادیولوژیستهای آمریکا که بیش از ۳۴۰۰۰ متخصص رادیولوژی در آن
عضو هستند، معتقد است هنوز هیچ تحقیق جامع و کاملی نتوانسته است بین انجام
سیتیاسکن و بروز سرطان ارتباط مستقیمی کشف کند.
دکتر فیشرمن، عضو این انجمن
معتقد است احتمال مرگ در اثر بیماریهای ناشی از سیتیاسکن بسیار کمتر از احتمال
مرگ در اثر بیماریهایی است که بدون استفاده از سیتیاسکن، کشف نشده باقی
میمانند. به ویژه اینکه امروزه شرکتهای تولید کننده دستگاههای تصویربرداری با
استفاده از تکنولوژیهای جدید، دستگاههایی ساختهاند که میزان تشعشعات آن بسیار
کمتر از دستگاههای چند سال قبل است.
آنچه مشخص است، تا زمان تایید یا رد نهایی نتایج این تحقیقات
و با توجه به نقش فراوان سیتیاسکن در طب امروز، بهترین توصیه، پرهیز از انجام
موارد غیر ضروری سیتیاسکن است.
● بیتل ها در خدمت پزشکی
سی تی اسکن، در اصل مخفف عبارت تصویربرداری کامپیوتریست. این
تکنولوژی جدید، در سال ۱۹۷۲ و در انگلستان ابداع شد. در این نوع تصویربرداری؛ مقاطع
۲ بعدی متعددی که از بافتها تهیه میشود به کمک کامپیوتر، نوعی تصویر سه بعدی را
ایجاد خواهد کرد. به نظر میرسد بشر در زمینه پیشرفت دستگاههای سیتیاسکن، تا
حدود زیادی مدیون گروه موسیقی بیتلها باشد. هزینه اصلی تحقیقات روی این دستگاه،
توسط موسسه EMI پرداخت شد. این موسسه، که طیف وسیعی از فعالیتهای فرهنگی و علمی را
پوشش میداد، قسمت اعظمی از بودجه به دست آمده را مدیون فروش صفحههای گرامافون
آثار گروه بیتلز بود. امروزه در شاخههای مختلف پزشکی، از سیتیاسکن بهعنوان یکی
از دقیقترین و غیرتهاجمیترین روشهای تصویربرداری استفاده میشود.
سی تی اسکن یا توموگرافی کامپیوتری (Computed Tomography scan (CT scan یکی از روش های پیشرفته تصویربرداری پزشکی است.

بعد از رادیوگرافی ساده، سی تی اسکن بیشترین کمک را به بررسی ضایعات سیستم حرکتی بدن انسان، بخصوص استخوان ها می کند.
امروزه استفاده از سی تی اسکن جزء جدایی ناپذیر در تشخیص و حتی درمان بسیاری از بیماری ها شده است.
برای انجام سی تی اسکن از اشعه ایکس استفاده می شود.
در این روش باریکه نازکی از اشعه ایکس (مانند باریکه اشعه لیزر) به اندام بیمار تابانده میشود.
این اشعه از تمامی بافت هایی که سر راه آن قرار دارند عبور کرده و مقداری از آن که از طرف مقابل اندام خارج می شود، توسط دتکتور (Detector) یا آشکارسازهای حساسی دریافت می گردد.
این دتکتورها اشعه را به جریان الکتریکی تبدیل می کنند.
این فرایند هزاران بار از زوایای گوناگون تکرار می شود، یعنی باریکه اشعه ایکس از زوایای گوناگون به درون اندام تابانده شده و خروجی آن در طرف مقابل اندام اندازه گیری می شود.
بدین ترتیب تعداد زیادی اطلاعات به صورت میزان های مختلف شدت جریان الکتریکی که متناسب با شدت اشعه و جذب آن در بدن است گردآوری شده و به کامپیوتر مرکزی سی تی اسکن ارسال می شود.
این کامپیوتر اطلاعات را پردازش کرده و نتیجه آن به صورت تصاویر متعددی که سطح مقطع اندام را نشان می دهند، بر روی مانیتور دستگاه مشخص می شود. در صورت لزوم این تصاویر بر روی فیلم چاپ می شوند.
در انجام سی تی اسکن، بیمار باید به چه نکاتی توجه کند؟
- چون در سی تی اسکن از اشعه ایکس استفاده می شود، قبل از تهیه آن، پزشک معالج باید در جریان باردار بودن بیمار زن قرار گیرد. استفاده از این روش تصویربرداری در سه ماهه اول بارداری ممکن است مشکلاتی را برای جنین بوجود آورد. پس ممنوع است.
- دستگاه سی تی اسکن در داخل اتاق بزرگی قرار دارد که هوای داخل آن نسبتا خنک است. این دستگاه به شکل یک حلقه بزرگ است که یک تخت در درون آن قرار گرفته است. برای تهیه تصاویر سی تی اسکن، بیمار بر روی تخت دراز کشیده و سپس تخت در داخل حلقه حرکت می کند. منبع اشعه ایکس در اطراف حلقه قرار دارد.
این منبع اشعه ایکس را از یک طرف حلقه به درون بدن بیمار تابانده و در طرف دیگر، حلقه گیرنده یا دتکتور میزان اشعه دریافتی را اندازه می گیرد. در حین عکسبرداری منبع اشعه ایکس در داخل حلقه گردش می کند. این گردش با صدایی همراه است که طبیعی است و آسیبی به بیمار نمی رساند.
- ممکن است قبل از انجام سی تی اسکن دارویی به بیمار تزریق شود. اگر بیمار به بعضی داروها حساسیت دارد، حتما قبل از تزریق دارو باید آن را به اطلاع پرسنل پزشکی حاضر در اطاق سی تی اسکن برساند. اگر بعد از تزریق بیمار احساس بدحالی کرد، باید آن را فورا به پرسنل پزشکی اطلاع دهد.
- در حین کارکردن دستگاه بیمار باید بی حرکت باشد تا تصاویر واضحی تهیه شوند.
- سی تی اسکن درد ندارد.
- ممکن است در حین انجام سی تی اسکن، تکنیسین رادیولوژی از بیمار بخواهد تا برای چند ثانیه، نفس خود را نگه دارد.
- هزینه تهیه سی تی اسکن و مدت زمات تهیه آن بیش از رادیوگرافی ساده است و مقدار اشعه ایکسی که در حین سی تی اسکن به بدن بیمار تابیده می شود، بیش از رادیوگرافی ساده است. پس نمی توان از این روش در هر بیماری استفاده کرد. از این روش پرهزینه که خطرات آن هم از رادیوگرافی ساده بیشتر است باید تنها زمانی استفاده کرد که اطلاعات بدست آمده از آن قطعا به تشخیص و یا درمان بیماری کمک کند.
سی تی اسکن فقط در مراکز تشخیصی و درمانی بزرگ وجود دارد.
سی تی اسکن برای تشخیص چه بیماری هایی مفید است؟
- بیماری های مغز و اعصاب: چون سی تی اسکن میتواند تفاوت بین خون تازه و کهنه را به تصویر بکشد، به همین دلیل برای نشان دادن موارد اورژانسی بیماری های مغزی بهترین کاربرد را دارد.
- بیمارهای مادرزادی مانند بزرگی یا کوچکی جمجمه
- تشخیص تومورهای داخل جمجمهای و خارج مغزی
- خونریزی در قسمتهای مختلف مغز و سکتههای مغزی
- تشخیص بیماری اعضای داخل شکمی مانند کبد، لوزالمعده و غدد فوق کلیوی
- بررسی بیماری های ریه

سی تی اسکن بدن چیست؟
CT Scan که CAT هم نامیده می شود یک روش پزشکی بدون درد و خونریزی است که به پزشک در اتخاذ نوع مداوا کمک می کند.
عکسبرداری CT از یک نوع ویژۀ تجهیزات اشعۀ X استفاده می کند تا تصاویر متنوع و مختلف از داخل بدن تهیه نماید و بوسیله ارتباط با کامپیوتر سطح مقطع های مختلفی که توسط اشعه X بدست آمده بررسی می شود. که این تصاویر را می توان روی صفحۀ مونیتور یا عکس های چاپ شده مشاهده کرد.
CT scan از اعضای داخلی، استخوان، بافت های نرم و رگها ، عکس های واضح تری را نسبت به عکس های اشعه X معمولی فراهم می کند.
با استفاده از دستگاه های مخصوص و دقیق برای تفسیر عکس های سی تی اسکن بدن ، رادیولوژیست می تواند راحت تر به تشخیص مشکلاتی چون سرطان ، بیماری های قلبی، بیماری های عفونی و اختلالات عضلانی-اسکلتی بپردازد.
کاربرد های عمومی این روش چیست؟
عکس برداری سی تی اسکن ؛
_ یکی از بهترین روش ها برای بررسی شکم و قفسه سینه است چون عکسهای دقیقی را از انواع بافت ها ارائه می دهد.
_ اغلب، روش مرجع برای تشخیص بسیاری از انواع مختلف سرطان ها مثل ریه و کبد و لوزالمعده برای پزشکان است که می توانند شکل و اندازه تومور و مکان دقیق آن و همچنین پیشرفت آنرا مشاهده کنند.
_ در تشخیص مشکلات ستون فقرات و دست و پا و ساختارهای استخوانی دیگر با ارزش است چون می تواند حتی استخوان های بسیار کوچک را از بافت های اطراف آن مثل عضلات و رگها، تفکیک کند.
_ یک روش تشخیصی است که نقشی مهم را در تشخیص و بررسی و درمان مشکلات عروقی بازی می کند که در صورت عدم تشخیص می تواند منجر به مرگ شوند.
پزشکان اغلب آزمایش سی تی اسکن را به دلایل زیر انجام می دهند:
_طراحی و اجرای صحیح درمان تومور
_ بررسی لزوم بیوپسی و دیگر اعمال تشخیصی
_ طرح ریزی عمل جراحی
_ اندازه گیری چگالی مواد معدنی استخوان برای تشخیص پوکی استخوان
_ تشخیص نیاز به جراحی کبد، طحال، کلیه یا دیگر اعضای داخلی بدن.
چگونه باید برای سی تی اسکن آماده شد؟
برای آزمایش باید لباسهای گشاد و راحت پوشید. ممکن است لازم باشد لباسهای مخصوص بیماران پوشیده شود.
اشیای فلزی مثل ساعت و عینک و ... ممکن است بر روی عکس تاثیر بگذارد ، پس باید آنها را قبل از عکسبرداری از خود دور نمود. حتی شاید نیاز باشد از استفاده از سمعک نیز خودداری شود.
همچنین در برخی موارد شاید به مریض گفته شود که از خوردن و نوشیدن قبل از عکسبرداری خودداری شود ، مخصوصا اگر مواد کنتراست در آزمایش مورد استفاده قرار گیرد. در صورت مصرف برخی داروها و یا داشتن آلرژی ، مخصوصا به مواد کنتراست ، باید پزشک را مطلع کرد.
همچنین در مواردی چون بیماری های قلبی ، آسم ، بیماری های کلیوی، مشکلات تیرویید و یا دیابت باید به پزشک اطلاع داده شود. برخی از این موارد ممکن است عوارض جانبی غیر معمول را افزایش دهد.
همچنین زنان حامله نیز باید پزشک را از حاملگی خود با خبر سازند.
این تجهیزات شبیه چیست؟
سی تی اسکن دستگاه بزرگی است که حفرۀ بزرگی در وسط آن قرار دارد. تخت آزمایش قابل حرکتی به حالت کشویی وارد حفره می شود. در مرکز دستگاه ، حباب اشعه X و گیرنده الکترونیکی اشعه X در مقابل همدیگر بر روی حلقه ای قرار گرفته اند که حول مریض دوران می کند. کامپیوتری هم تصاویر را بررسی کرده و مونیتوری هم در اتاقی مجزا تصاویر را نشان می دهد.
این پروسه چگونه انجام می شود؟
در بسیاری موارد CT مثل دیگر روشهای عکسبرداری اشعه X عمل می کند. همانگونه که می دانید اشعه X شکلی از امواج الکترومغناطیسی است که می تواند به داخل بدن نفوذ کند. نقاط مختلف بدن مقادیر جذب متفاوتی از اشعهX دارند.
در عکسبرداری های مرسوم اشعه X ، سلسله کوچکی از پرتوها به سمت بدن منتشر می شوند و توسط عکس یا فیلم ثبت می شوند که در آن استخوان به رنگ سفید و بافت های نرم به رنگ خاکستری و هوا به رنگ سیاه است.
بوسیله سی تی اسکن ، پرتوهای بیشماری از اشعه X و گیرنده های الکترونیکی اشعه X حول مریض دوران می کند، مقادیری از این پرتو ها توسط بدن جذب می شود. در همان هنگام ، تخت بیمار روی اسکنر حرکت می کند که در نتیجه مسیری حلزونی توسط اشعه X روی بدن طی می شود. یک برنامه مخصوص کامپیوتری ، این عکس های متوالی را ، برای بدست آمدت تصاویر دو بعدی از سطح مقطع های عکس برداری شده، بررسی می کند و در نهایت بر روی مونیتور نمایش می دهد.
عکس های تهیه شده توسط CT Scan را می توان به قرص های بریده شده از یک نان باگت تشبیه کرد. وقتی تصاویر را دوباره توسط کامپیوتر بر روی هم سوار کنیم بسیار به جسم داخل بدن شبیه خواهد بود.
بهینه سازی گیرنده های الکترونیکی می تواند سی تی اسکن های جدیدی را بوجود بیاورد که می توانند عکسهای متعددی را در یک دوران به ما بدهند. این اسکنر ها به "multislice CT" یا "multidetector CT"معروفند که قابلیت این را دارند عکسهای با جرئیات بیشتر را در اختیار ما قرار دهند.
سی تی اسکن های پیشرفته بسیار سریع نیز می باشند که می توانند فقط در حدود چند ثانیه از بخشی از بدن عکسبرداری نمایند. سرعت بالا برای مریض های کودک و سالخورده و ناتوان بسیار مفید است.
در برخی سی تی اسکن ها مواد کنتراستی استفاده می شود تا عکسهایی دقیق تر از عضو مورد بررسی بدست آید.
سی تی اسکن چگونه انجام می شود؟
تکنسین بوسیله خواباندن مریض روی تخت دستگاه سی تی اسکن کار را شروع می کند. ممکن است از بالش و بند نیز برای قرار گرفتن بهتر مریض روی تخت ، استفاده شود.
امکان دارد مواد کنتراست مورد استفاده قرار گیرد ، که ممکن است خوراکی یا وریدی باشند ، که بستگی به نوع عکسبرداری دارد.
بعد ، تخت به آرامی روی اسکنر حرکت کرده و تا مریض مکان مناسب قرار گیرد. سپس تخت داخل دستگاه حرکت می کند که در حقیقت سی تی اسکن انجام شده است.
ممکن است به مریض گفته شود که در زمانی مشخص نفسش را حبس کند.
پس از پایان کار عکسها توسط تکنسین بررسی شده تا وضوح و دقت عکسها مورد تایید باشد. در غیر اینصورت ممکن است عملیات دوباره انجام شود.
سی تی اسکن معمولا بین 5 تا 30 دقیقه به طول می انجامد.
در حین این عملیات و پس از آن انسان چه احساسی دارد؟
معمولا سی تی اسکن ها بدون درد هستند. در سی تی اسکن های حلزونی زمان دراز کشیدن بیمار کاهش می یابد.
در طول سی تی اسکن امکان دارد مریض به خاطر بی تحرک ماندن طولانی احساس ناراحتی کند.
اگر از یک ماده کنتراست وریدی استفاده شود ممکن است احساس گرمی یا گرُ گرفتگی در مریض بوجود آید یا طعم فلز را در دهان احساس کند. گاهی مریض احساس خارش و یا تورم دارد که با تجویز دارو رفع می شود. اگر مریض دچار گیجی یا تنگی نفس شود که می تواند نشانه آلرژی و حساسیت باشد که فورا باید به پرستار خبر داده شود.
اگر ماده کنتراست خوراکی خورده شود ممکن است طعم ناراحت کننده ای داشته باشد که باید تحمل کرد.
وقتی وارد دستگاه سی تی اسکن می شوید ممکن است از علامت های ویژه ای برای اطمینان از قرار گرفتن صحیح در دستگاه ، استفاده شود. در سی تی اسکن های پیشرفته فقط صدا های خفیفی از چرخش و پروسۀ عکس برداری شنیده می شود.
برای کودکان ممکن است به والدین آنها اجازه حضور در کنار بیمار داده شود. البته در مکانی که حداقل تشعشع را دریافت کنند.
پس از انجام سی تی اسکن مریض می تواند به کارهای معمولش ادامه دهد ولی در مواردی که مواد کنتراست استفاده شده ، شاید دستورالعمل هایی به بیمار داده شود.
چه کسی نتایج را بررسی می کند؟
یک رادیولوژیست و یک پزشک متخصص تصاویر را بررسی می کنند و نتایج به مریض یا به پزشکی که درخواست عکسبرداری را داده ، ارجاع داده می شود.
مزایا و خطرات چیست؟
مزایا:
_ بدون درد و دقیق بودن
_ مزیت بزرگ سی تی اسکن این است که استخوان و عضله و رگ را در آن واحد به خوبی تفکیک می کند.
_ برخلاف عکسبرداری های اشعه X مرسوم ، سی تی اسکن عکسهایی با وضوح بالا را از شش و عضلات و رگها و ... به ما می دهد.
_ سی تی اسکن سریع و ساده است در موارد اورژانسی می توان داخل جراحات را به خوبی مشخص کرد تا موارد خطر احتمالی که می تواند جان بیمار را به خطر بیندازد آشکار شود.
_ سی تی اسکن از MRI ارزان تر است همچنین به حرکت و لرزش احتمالی بیمار کمتر حساس است.
_ سی تی اسکن در مواردی هم که وسایل پزشکی در بدن مریض باشد نیز قابل انجام است (بر خلاف MRI).
_ سی تی اسکن بر خلاف بیوپسی و ... بی درد است.
_ سی تی اسکن می تواند نیاز به بیوپسی را از بین ببرد.
_ هیچ اثر رادیو اکتیوی در بدن بیمار پس از انجام سی تی اسکن باقی نمی ماند.
_ اشعه X مورد استفاده در CT معمولا عوارض جانبی ندارد.
خطرات:
_ در این روش می توان کمی احتمال سرطان را مد نظر قرار داد. بهر حال مزایای متعدد می تواند باعث چشم پوشی از این احتمال ناچیز باشد.
_ تشعشع موثر از این روش حدود 10mSv است، مقداری که یک فرد در حدود سه سال به طور طبیعی از محیط اطراف دریافت می کند.
_ زنان باید پزشک را از حامله بودن خود مطلع سازند.
_ بطور کلی ،سی تی اسکن برای زنان حامله توصیه نمی شود چون می تواند برای نوزادشان خطر داشته باشد.
_ مادران شیر ده باید تا 24 ساعت پس از سی تی اسکن به کودکشان شیر ندهند.
_ ایجاد حساسیت به مواد کنتراست یدی شایع است و در صورت آلرژی باید با دقت بررسی شود.
_ برای کودکان فقط در موارد بسیار ضروری باید از سی تی اسکن استفاده شود.
محدودیت های سی تی اسکن بدن چیست؟
بافت های خیلی ریز زانو یا کتف در روش MRI بسیار واضح تر خواهد بود. این روش برای زنان حامله توصیه نمی شود.
فرد بسیار چاق ممکن است درون دستگاه های معمولی سی تی اسکن جا نشود