آیا کشیدن قلیان ضرر دارد ؟

بررسی های صورت گرفته نشان می دهد که مصرف قلیان تاثیرات مضری بر اعضای حیاتی بدن مخصوصا ریه ها و قلب دارد. سرطان ریه، سرطان مری، بیماری انسدادی ریوی مزمن، آمفیزم، پایین بودن وزن هنگام تولد نوزاد، افزایش حملات آسم و ذاتالریه برخی از خطرات مربوط به کشیدن قلیان هستند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، میزان و عمق د م در حرکت دادن آب قلیان بسیار مهم است و قلیان با وجود اینکه کمتر مصرف می شود، اما حجم دودی که از طریق آن وارد بدن می شود، ۱۰ تا ۲۰ برابر دود ناشی از مصرف سیگار است.

سایر خطراتی که در کشیدن سیگار مشاهده نمی شود، ولی در کشیدن قلیان وجود دارد، بیماریهای عفونی مثل هپاتیت ب (در اثر استفاده مشترک از شیلنگ قلیان) و افزودن الکل یا داروهای روانگردان به تنباکوی قلیان است.

دود تنباکو حتی بعد از اینکه از آب رد میشود هنوز حاوی سطح بالایی از ترکیبات سمی مثل مونوکسیدکربن، قلزات سنگین و موادشیمیایی سرطانزا است.

تحقیقات همچنین نشان داده است که پس از ۴۵ دقیقه استفاده از دود قلیان، مونوکسید کربن، نیکوتین پلاسما و ضربان قلب به شدت بالا میرود.

همچنین محققین می گویند استفاده از قلیان در کنار سرطان ریه با افزایش احتمال ابتلا به سرطان دهان و مثانه نیز همراه است.

یک تحقیق نشان داده است که کشیدن قلیان خطر ابتلا به سل ریوی را افزایش میدهد.

مخصوصاً کودکان در مقابل تاثیرات مضر قلیان آسیبپذیر هستند. اگر در محلی باشند که در آن قلیان کشیده میشود، احتمال ایجاد عفونتهای ریوی، آسم و سندرم مرگ ناگهانی کودک در آنها افزایش مییابد.

متأسفانه به اکثر تنباکوهایی که در سال های اخیر به بازار آمده اسانسهایی اضافه می شود که این اسانس ها علاوه بر تحریک دستگاه تنفس موجب حساسیت و آلرژی می گردد، بنابراین علاوه بر بیماریهای ذکر شده، رینیت آلرژیک و سرفههای مزمن همراه با خلط را برای فرد به همراه دارد.

این تصور، تصوری کاملاً غلط است که اگر دود قلیان وارد ریه نشود و فقط از راه دهان خارج شود، آسیبی به ریهها نمی رساند، چون دود از طریق مخاط دهان و حنجره جذب بدن گشته و آثار سوء خود را می گذارد.

حتی در هوایی که دود قلیان آزاد می شود، افرادی که قلیان نمی کشند و در معرض دود قرار گرفته اند، در طولانی مدت دچار عوارض آن خواهند شد.

اگر فویل آلومینیومی که در قلیان استفاده میشود کیفیت خوبی نداشته باشد، با زغال در حال سوختن واکنش داده و مواد سرطانزایی تولید میکند که خواه ناخواه موجب سرطان میشود.

افرادی که قلیان میکشند باید از این واقعیت مطلع باشند که دود قلیان چون از آب رد میشود و مرطوب است مدت زمان بیشتری در ریهها میماند. برخی میکروبها، عمدتاً باکتریهایی که موجب سل میشوند، در لوله قلیان وجود دارند.

میزان دیاکسیدکربن که از طریق قلیان استنشاق میشود در مقایسه با سیگار بسیار بالا است و این مسئله باعث میشود که کشیدن یک قلیان برابر با ۷ تا ۱۰ سیگار باشد.

تحقیقات ثابت کرده است که مصرف قلیان میتواند میزان اسپرم را در مردان کاهش دهد.

کشیدن قلیان میتواند تحرک و طول عمر اسپرم را کاهش داده و موجب تغییرات ژنتیکی شود که بر بچه تاثیر میگذارد. از آنجا که قلیان حاوی فلزات سنگینی چون آرسنیک، کروم، سرب و کبالت است، اینها موجب کاهش تولید اسپرم میشوند.

- کشیدن قلیان و سیگار چه تاثیراتی بر زنان باردار و جنین دارد ؟

از آنجا که لوله قلیان حاوی میکروارگانیسمهای عفونی زیادی است و زنان باردار سیستم ایمنی ضعیفی دارند، احتمال گرفتن بیماری بیشتر خواهد بود.

قلیان هم مانند سیگار میتواند احتمال زایمان پیش از موعد، و حتی مرده به دنیا آمدن نوزاد و سایر مشکلات را افزایش دهد. همچنین میتواند بر رشد جنین نیز تاثیر منفی داشته باشد.

دود قلیان غلظت اکسیژن را در بدن مادر کاهش داده و نهایتاً موجب تنگی نفس جنین شده و او را به سمت مرگ می کشاند.

بیشترین تاثیر سوءمصرف سیگار بر روی جنین، در سه ماهه دوم و سوم بارداری است، زیرا در این زمان اندام های جنین به تدریج تشکیل می شوند و در صورت استعمال سیگار، رشد اندام ها مختل و جنین با عقب ماندگی مواجه می شود.

استعمال سیگار حتی پیش از بارداری هم مضر است و بر تخمک های زن تاثیر منفی دارد و قدرت باروری آن ها را کاهش دهد.

استعمال سیگار موجب می شود تا هنگام زایمان، جنین با استرس مواجه شود و با آغاز درد زایمان، ضربان قلب جنین کاهش یابد و نتواند انقباضات رحم را تحمل کند. به این ترتیب زایمان با مشکل مواجه شده و نوزاد باید به روش سزارین متولد شود.

استعمال سیگار توسط اطرافیان مادر باردار هم اثراتی سوئی بر جنین دارد و تنفس دود ناشی از سیگار اطرافیان نیز بسیار خطرناک است.

دود قلیان نیز برای جنین بسیار مضر است و به دلیل این که پیش از استعمال با بخار آب مخلوط می شود، بسیار خطرناک تر از دود سیگار است.

- مصرف سیگار و قلیان موجب پوکی استخوان می شود

مصرف سیگار و قلیان موجب اختلال در جذب کلسیم و ساخت استخوان، یائسگی زودرس، کاهش وزن و تخریب هورمون های جنسی می شود که به تسریع پوکی استخوان می انجامد. مصرف الکل نیز با کم کردن فعالیت سلول های سازنده استخوان موجب پوکی استخوان می شود.

- مصرف دخانیات بهبود زخم را به تاخیر می اندازد

در سیستم گوارشی و در بیمارانی که مبتلا به سوء هاضمه هستند می توان گفت مصرف دخانیات، به صورت استنشاقی یا طرق دیگر، در ایجاد زخم های گوارشی، تشدید برگشت اسید معده به مری و ایجاد سرطان های دستگاه گوارش موثر است .

همچنین در بیمارانی که دچار زخم های سیستم گوارشی هستند، مصرف دخانیات بهبود زخم را به تاخیر می اندازد و پاسخ به درمان را کند می کند.

به بیمارانی که از سوء هاضمه رنج می برند توصیه اکید می شود، حتما برای افزایش تاثیر درمان و کاهش عود بیماری، به طور جدی مصرف مواد دخانی را ترک کنند.

سازمان ملل در مورد گسترش استفاده از مواد مخدر جدید هشدار داد

اداره مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل متحد در گزارشی گفته است که در سراسر جهان، نهادهای دولتی می‌کوشند با افزایش روزافزون در نوع و میزان مصرف مواد مخدر موسوم به “نشئه آورهای قانونی” مقابله کنند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از بی بی سی، در حالیکه مصرف مواد مخدر “سنتی” مانند هروئین و کوکائین در سطح جهان کمابیش ثابت باقی مانده، گسترش دسترسی به اینترنت و رواج خرید اینترنتی باعث شده است که استفاده از مواد روان گردان مصنوعی به سرعت افزایش یابد.

اگرچه این مواد در اکثر کشورهای جهان قانونی است اما مصرف آنها می‌تواند عواقب مرگباری داشته باشد.

گزارش سازمان ملل می‌افزاید که “نشئه آورهای قانونی” آزادانه در معرض فروش قرار می‌گیرد و از جمله، می‌توان آن را از طریق اینترنت خریداری کرد.

با اینهمه، برخی از این مواد به مراتب خطرناک‌تر از مواد مخدر سنتی است.

نام‌هایی که بر این مواد گذاشته می‌شود، مانند “ادویه” “پودر حمام” و “میو میو” باعث می‌شود تا جوانان خطرات استفاده از آنها را دست کم بگیرند و تصور کنند که سرگرمی نسبتا امنی را یافته‌اند.

مشکل دیگری که در این زمینه وجود دارد، روند سریع و نگران‌کننده ساخت و عرضه انواع جدیدی از اینگونه مواد است.

در همانحال، این واقعیت که قوانین لازم برای نظارت و جلوگیری از مصرف این مواد با سرعت لازم به تصویب نمی‌رسد، زمینه مساعدی را برای سوء استفاده سوداگران فراهم آورده است.

اداره مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل متحد به خصوص تاکید دارد که بخش عمده‌ای از این مواد در کشورهای آسیایی تولید شده و از طریق عرضه اینترنتی، در کشورهای مختلف به فروش می‌رسد.

آمریکا بزرگترین بازار مصرفی این مواد در جهان است و به نظر می‌رسد که جوانان آمریکایی تا دو برابر بیش از جوانان در کشورهای اتحادیه اروپا خریدار آنها هستند.

در میان کشورهای اروپایی هم این مواد در بریتانیا مصرف‌کنندگان بیشتری دارد و حدود هفتصد هزار جوان بریتانیایی بین سنین پانزده تا بیست و چهار سال دست کم یکبار مصرف کننده “نشئه آورهای قانونی” بوده‌اند.

اوایل سال جاری، مرکز اروپایی نظارت بر مواد مخدر و اعتیاد گزارش کرد که در سال گذشته میلادی، هفتاد و سه نوع ماده جدید را شناسایی کرده است در حالیکه این رقم برای سال ٢٠١١ از ۴٩ ماده بیشتر نبود

آشنایی با تریاک و مواد شبه افیونى

تریاک ماده اى صمغ مانند است که از تخمدان گل گیاه خشخاش به دست مى آید و معمولاً به صورت تکه ها یا گرد قهوه اى تیره عرضه مى شود و معمولاً تدخین یا خورده مى شود. هروئین به صورت گردى سفید یا مایل به خرمایى ارائه مى شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، دارو هاى شبه افیونى با استفاده پزشکى به اشکال گوناگون، قرص، کپسول، شربت، محلول و شیاف وجود دارند.

پزشکان و دندانپزشکان شبه افیونى ها را براى تسکین دادن درد هاى حاد یا مزمن ناشى از بیمارى ، جراحى یا جراحت ها تجویز مى کنند. دارو هاى شبه افیونى همچنین براى تخفیف دادن سرفه متوسط تا شدید و اسهال نیز به کار مى روند. شبه افیونى هایى مانند متادون و بوپرونورفین براى معالجه اعتیاد به شبه افیونى هاى دیگر مانند هروئین کاربرد دارند.

افراد همچنین براى نشئه شدن و ایجاد سرخوشى به سوءمصرف شبه افیونى ها مى پردازند. گرچه در این مورد معمولاً توجه به دارو هاى غیرقانونى مثل هروئین معطوف مى شود، اما برخى از دارو هاى شبه افیونى قانونى تجویز شده توسط پزشکان کدئین، هیدرو مورفون، اکسى کدون، مرفین و… نیز مورد سوءمصرف قرار مى گیرند.

یک علامت هشدار دهنده در این مورد تجدید مکرر نسخه این دارو ها است. افرادى که این داد ه ها را مورد سوءمصرف قرار مى دهند ممکن است به پزشکان مختلف مراجعه کنند و از هر یک از آنها نسخه این دارو ها را بگیرند. این دارو ها همچنین از دارو خانه ها نیز دزدیده شده و در خیابان به فروش مى رسند، خود شاغلان حرف پزشکى هم که به این دارو ها دسترسى دارند در خطر سوءمصرف این دارو ها قرار دارند و ممکن است به آنها وابسته شوند.

• شبه افیونى ها چه احساسى در مصرف کننده ایجاد مى کنند

نحوه اثر مواد شبه افیونى به چند عامل بستگى دارد:

- مقدار مصرف

- توالى بین موارد مصرف و مدت کلى مصرف

- شیوه مصرف، خوراکى یا تزریقى

- خلق و خوى، انتظارات و محیط زندگى

- سن فرد مصرف کننده

- وجود بیمارى جسمى یا روانى قبلى

- مصرف الکل و سایر داروها اعم از دارو هاى تجویز شده توسط پزشک، دارو هاى بدون نیاز به نسخه، دارو هاى گیاهى و داروهاى غیرقانونى.

مقادیر کم مواد شبه افیونى احساس درد و پاسخ عاطفى به درد را مهار مى کند. این مواد همچنین نشئگى و خواب آلودگى، آرمیدگى عضلانى، اشکال در تمرکز، تنگ شدن مردمک ها، اندکى کاهش یافتن در سرعت تنفس، تهوع، استفراغ، بى اشتهایى و تعریق به وجود مى آورند. با مقادیر بالاتر مصرف این مواد این اثرات شدیدتر مى شوند و مدت بیشترى به طول مى انجامد.

سرعت و شدت اثرات مواد شبه افیونى بستگى به چگونگى مصرف دارو دارد. هنگامى که این مواد به طور خوراکى مصرف مى شوند، این اثرات به تدریج ظاهر مى شوند و معمولاً پس از ده تا بیست دقیقه احساس مى شود هنگامى این مواد به صورت تزریق داخل وریدى مصرف مى شوند، اثرات با بیشترین شدت و در طول یک دقیقه احساس مى شوند.

• این احساسات چه مدت به طول مى انجامد

هنگامى که شبه افیونى ها براى تخفیف دادن درد خورده مى شوند، طول مدت اثر آنها تا حدى بر حسب نوع مصرف شده متفاوت است، گرچه به طور کلى یک دوز واحد بسیارى از این مواد مى تواند براى چهار تا پنج ساعت درد را تسکین دهد.

• آیا مواد شبه افیونى خطرناکند

بله، شبه افیونى ها در صورتى که بدون نظارت پزشک مصرف شوند خطرناکند.

همه مواد شبه افیونى به خصوص هروئین هنگامى در مقادیر زیاد مصرف شوند یا هنگامى به همراه سایر دارو هاى مهار کننده مغز مانند الکل یا دارو هاى بنزودیا زپینى مانند دیازپام مصرف شوند ممکن است باعث مرگ فرد شوند. علت این است که مواد شبه افیونى فعالیت بخشى از مغز که عهده دار کنترل کردن تنفس است را مهار مى کنند و در مقادیر زیاد ممکن است باعث قطع تنفس و مرگ شوند. علائم مسمومیت با مقادیر زیاد این مواد شامل کندشدن تنفس، کبودى پوست و بالاخره اغما است. مرگ معمولاً به علت قطع تنفس رخ مى دهد.

این افراد را اگر به موقع به بیمارستان رسانند، مى توان با دارو هایى مانند نالوکسان که اثرات مواد شبه افیونى از جمله اثرات آنها در مهار کردن تنفس را برطرف مى کنند، معالجه کرد.افرادى که به دنبال اثرات نشئه زاى مواد شبه افیونى هستند، ممکن است با توجه به بى اثر شدن تدریجى این مواد براى رسیدن به حالت نشئگى مداوماً مقدار مصرف خود را افزایش دهند. با افزایش میزان مصرف، فرد در معرض خطر مسمومیت و اوردوز شدن (Overdose) قرار مى گیرد.

اگر افرادى که به علت مصرف دراز مدت دچار تحمل نسبت به این مواد شده اند، مدتى مصرف این مواد را قطع کنند و سپس همان مقدارى که پیش از قطع مصرف مى کرده اند، را دوباره آغاز کنند، خطر مسمومیت اوردوز شدن زیاد است.برخى افراد براى افزایش شدت اثر نشئه آور مواد شبه افیونى را تزریق مى کنند. تزریق این مواد در موارد غیر پزشکى خطر بالاى سرایت عفونت و بیمارى ها به علت سرنگ هاى آلوده، استفاده مشترک از سرنگ و ناخالصى هاى موجود در مواد را ایجاد مى کند.

میزان شیوع ایدز و هپاتیت به خصوص در میان مصرف کنندگان تزریقى این مواد بالا است. مواد مخدر خیابانى تقریباً هیچ گاه خالص نیستند و قرص ها و کپسول هاى دارویى، هنگامى که براى تزریق رقیق مى شوند، حاوى موادى هستند که مى توانند به طور دائم به ورید ها یا اندام صدمه بزنند، استفاده از شبه افیونى هاى کوتاه اثر مانند هروئین حین باردارى مى تواند باعث زایمان زودرس، وزن کم هنگام زایمان، بروز علائم ترک در نوزاد و مرگ نوزاد شود. زنان باردارى که به شبه افیونى ها معتادند با متادون، یک شبه افیونى طولانى اثر، مورد درمان قرار مى گیرند تا از به وجود آمدن علائم ترک جلوگیرى شود.

• آیا شبه افیونى ها اعتیاد آورند

شبه افیونى ها مى توانند اعتیاد ایجاد کنند. هنگامى که مواد شبه افیونى به طور گاهگاهى تحت نظارت پزشک مصرف شوند، خطر اعتیاد ناچیز است اما افرادى که به طور منظم به خاطر اثرات لذت بخش این مواد را مورد مصرف قرار مى دهند، به زودى نسبت به این اثرات دچار تحمل (To Lerance) مى شوند (به این معنا که با همان مقدار قبلى مصرفشان نشئه نمى شوند) این افراد براى رسیدن به همان شدت اثر مجبورند مقدار بیشترى از دارو را مصرف کنند. مصرف مزمن یا سوءمصرف شبه افیونى ها مى تواند به وابستگى جسمى و روانى منجر شود.

افراد هنگامى «وابستگى روانى» به یک دارو یا ماده پیدا مى کنند که آن ماده یا دارو به محور افکار، احساسات و فعالیت هاى آنها بدل مى شود به طورى که نیاز به مصرف آن دارو به صورت یک اجبار یا میل شدید در مى آید.

در «وابستگى جسمى»، بدن به حضور دارو عادت مى کند و در صورت کاهش یا قطع مصرف دارو علائم ترک بروز مى کند.

فردى که وابستگى جسمى دارو به شبه افیونى ها دارد حدود شش تا ۱۲ ساعت پس از آخرین مصرف یک شبه افیونى کوتاه اثر مانند هروئین و یک تا سه روز پس از آخرین مصرف یک شبه افیونى طولانى اثر مانند متادون دچار علائم ترک خواهد شد. علائم ترک در شبه افیونى هاى کوتاه اثر شدید است و به سرعت به سراغ فرد مى آید، در شبه افیونى هاى طولانى اثر این علائم تدریجى تر بروز مى کند و شدت کمترى هم دارد.

علائم ترک شامل ناآرامى، خمیازه کشیدن، اشک ریزش، اسهال، درد هاى قولنجى شکم، دانه دانه شدن پوست و آبریزش بینى است. این علائم با میل شدید به دارو و جست وجو براى پیدا کردن آن است.

این علائم معمولاً پس از یک هفته فروکش مى کند، گرچه برخى علائم مانند اضطراب، بى خوابى و میل شدید براى ماده مخدر ممکن است براى مدتى طولانى ادامه پیدا کند.

علائم ترک مواد شبه افیونى، برخلاف علائم ترک الکل، ندرتاً حیات فرد را به خطر مى اندازد.
• اثرات درازمدت مصرف شبه افیونى ها چیست

مصرف دراز مدت شبه افیونى ها مى تواند باعث ناپایدارى خلقى، تنگ شدن مردمک ها (اختلال در دید شبانه)، یبوست، کاهش میل جنسى و بى نظمى هاى قاعدگى شود. اعتیاد به مواد شبه افیونى مى تواند به اثرات مخرب درازمدت اجتماعى، مالى و عاطفى منجر شود.

ماده مخدر حشیش

حشیش ماده‌ای‌ است که از صمغ گیاه شاهدانه به دست می‌آید. تفاوت حشیش با ماری‌جوانا در این است که ماری‌جوانا از برگ و گل خشک شدهٔ گیاه شاه‌دانه حاصل می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، حشیش در سده‌های میانه در جهان اسلام در ابعاد وسیعی مورد مصرف بود. کشیدن حشیش احتمالا قبل از آشنایی با توتون رایج شده‌است. یافته‌های باستان‌شناسانه در اتیوپی استعمال حشیش به وسیله قلیان در سده چهاردهم میلادی را نشان می‌دهد.

البته سابقه مصرف دارویی حشیش در شرق مدیترانه به اواخر هزاره دوم پیش از میلاد باز می‌گردد، حشیش در این دوران به عنوان دارویی برای آسان ساختن زایمان مورد استفاده بود.

بقایای تتراهیدروکانبینول در گورستانی متعلق به سده چهارم میلادی در نزدیکی اورشلیم پیدا شده‌است. مصرف دارویی حشیش احتمالا تحت تأثیر اسلام به مصرف تفننی و لذت‌جویانه تبدیل شد. حشیش و سایر داروهای مخدر جایگزینی برای الکل بودند که در قران ممنوع اعلام شده‌بود.

منگ یا بنگ مادهٔ مخدری بوده‌است که در ایران باستان، در پزشکی و نیز در مراسم مذهبی مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. در اوستا این واژه به صورت بنگهه و در سانسکریت بهنگا و در گزارش پهلوی به منگ برگردانیده شده‌است.

در وندیداد آمده، اگر کسی کنیزی را آبستن کرد و آن مرد گفت چارهٔ کار را از پیرزنی پرسید و آن زن نیز برای تباه کردن بچه، برای او منگ یا داروی دیگر آورد، هم مرد و هم کنیز و هم پیرزن گناهکار هستند. در بندهش، منگ داروئی است که نخستین جانور سودمند، پیش از آنکه گرفتار خشم اهریمن گردد، بوسیلهٔ آن نابود گردید.

در ارداویرافنامه آمده که به ارداویراف مقدس برای سیر در جهان دیگر، موبدان می ومنگ دادند و او سیر خود را در جهان دیگر آغاز کرد و پس از بازگشت گزارش خود را به همکیشان داد.

ترکیبات مؤثر در حشیش کمابیش همان ترکیبات سایر قسمت‌های گیاه شاهدانه با خلوص بالاتر است. برگ و جوانه این گیاه گراس نامیده می‌شود.

روغنی که از صمغ شاهدانه تهیه می‌شود، خالص‌ترین حالت ماده توهم‌زای مصرفی است که از شاهدانه به دست می‌آید. تأثیر حشیش، ناشی از تتراهیدروکانابینول‌ها (THC) است که یک توهم‌زای طبیعی به شمار می‌‏رود.

روش‌های گوناگونی برای مصرف حشیش وجود دارد. کشیدن حشیش با استفاده از پایپ، قُلقُلی، قرار دادن بر روی قاشق داغ، به روش چلیم و شایعتر از همه به صورت سیگاری در ترکیب با توتون یا گراس.

در کشور افغانستان نوعی مخلوط نوشیدنی از مواد مختلف و روغن شاهدانه ماده می‌سازند و مصرف می‌کنند که نشئگی آن با مصرف دودی متفاوت و طولانی و از ماندگاری بیشتری برخوردار است و مطابق با فتوای علمای مسلمان حرام است.

استفاده خوراکی از حشیش هم ممکن است. آن را می‌توان به تنهایی خورد یا با حل کردن در روغن پخت به عنوان یک ماده افزودنی در انواع کیک و شیرینی مصرف کرد.

استفاده درمانی از حشیش فقط در مواقع نادر در درمان حالت تهوع و استفراغ ناشی از شیمی تراپی در درمان سرطان، استفاده می شود.

اثرات کوتاه مدت:

باید دانست که اثرات حشیش با توجه به مقدار و نوع استفاده (کشیدن یا خوردن) متفاوت است. وضعیت جسمی و سلامت فرد از جمله وزن، اندازه، خلق و خوی فرد، درجه تحمل و … فرق می کند. اثرات کشیدن حشیش در عرض چند دقیقه پس از مصرف ظاهر می شود و ۲ تا ۴ ساعت باقی می ماند.

در صورت خوردن هضم آن به طور بطی و کند صورت می گیرد. لذا اثر آن به تدریج و طولانی تر می گردد، معمولا فرد پس از مصرف حشیش احساس آرامش و راحتی می کند، قوه درک و احساس او افزایش می یابد، رنگها به نظرش شفاف تر و روشن تر می آیند، صدها به نظر از فاصله دورتر به گوش می رسد. به هر حال در ادراکات حسی به خصوص بینایی و شنوایی تحریف به وجود می آید، اشتها افزایش می یابد، مخصوصا در مورد غذاهای شیرین.

از اثرات کوتاه مدت دیگر مصرف حشیش عبارتند از:

خواب آلودگی ، قرمز شدن چشمها، افزایش ضربان قلب، خشکی دهان و گلو، گشادگی مردمک چشم، مختل شدن قوه حافظه و تمرکز فکری به طور موقت، اختلال درک زمان و مکان، اضطراب، افسردگی، هیجان، تحرک زیاد، تحریک پذیری، تند مزاجی، بی قراری، پر حرفی، خنده های بی دلیل، احساس طرد شدگی، ترس و وحشت، دگرگونی و تغییر شکل فضا و زمان – اختلال در هماهنگی و تعادل در راه رفتن، احتمالا اوهام که اغلب توام با حالت پارانویایی به خصوص در مصرف مقدار زیاد آن همراه است. دوز معمولی آن، مهارتهای کاربردهای ماشینی را لطمه می زند، از این رو به خصوص رانندگی در حین مصرف حشیش بسیار خطرناک است ، ماده T. H. C. که ترکیب فعال حشیش است در بدن افرادی که تصادفات شدید رانندگی داشته اند و منجر به جراحات سختی گردیده، دیده شده است.

اثرات عمده بلند مدت:

تحقیقات نشان می دهد که اثرات سوء مصرف حشیش به خصوص در بین جوانان و بزرگسالان حتمی است از جمله: از دست دادن انگیزه و علایق، آسیب به حافظه و تمرکز فکر، عدم قابلیت رانندگی، کاهش قوای دفاعی بدن در برابر عفونتها و بیماریها، گیجی و سردرگمی، فقدان انرژی و … در اثر استفاده مرتب و مداوم حشیش پیش می آید.

هم چنین خطر ابتلا به برونشیت مزمن، سرطان ریه و بیماریهای دستگاه تنفسی در مصرف کنندگان منظم حشیش بیش از دیگر گروههاست. کشیدن سیگار ماری جوانا و حشیش آسیب شدیدی به دستگاه تنفسی می زند، زیرا تار موجود در آن، دو برابر قوی تر از تار موجود در سیگار معمولی است. هم جنین عوامل ایجاد کننده سرطان در تار موجود در حشیش خیلی بیش از سیگارهای معمولی است.

مطالعات و تحقیقات نشان می دهد که رشد طبیعی بک نوزاد به وسیله مصرف مرتب حشیش یا ماری جوانا به وسیله مادر، در دوران بارداری می تواند به طور جدی آسیب ببیند.

آزمایشات بر روی حیوانات نشان داد که نوزادان حیوانات آزمایشگاهی که در دوران بارداری تحت مصرف این ماده قرار گرفته بودند، دارای برخی از ناهنجاریها و رفتار غیر عادی بودند، در اثر مصرف مداوم وابستگی روانی و تحمل ایجاد می شود، نشانه های ترک شامل اضطراب، عصبانیت، از دست دادن اشتها و بی خواب و بد خوابی است.

روغن حشیش:

روغــــن غلیظ سبزه تیره یا قهوه ای مایـــــل به قرمز است که از تصفیه حشیش با یک ماده محلل ارگانیک بدست می آید و معمولا آن را به توتون داخــــل سیگار مالیده و به صورت دود کردنی مصرف می شود.

تی. اچ. سی. (T. H. C.)

یک ترکیب حلال در حشیش است و به طور خالص، یک ترکیب شیمیایی است. THC به ندرت در خیابان قابل دسترسی و خرید و فروش است و آنچه که به نام THC فروخته می شود، معمولا پی. سی. پی یا ال. اس. دی است.

THC مخفف (Tetra Hydro Cannabinol) یکی از عناصر فعال شاهدانه است. THC یک ماده قوی توهم زاست، و اثرات شیمیایی آن شباهتهایی به L. S. D. دارد که عبارتند از تغییرات در رفتار، اختلال در حس زمان و حواس بینایی و شنوایی، از خود بی خود شدن. با این همه شواهدی وجود دارد که نشان می دهد احتمالا این دو دارو از طریق مکانیسم های بیوشیمیایی مختلفی عمل می کنند و اثرات آنها روی عملکرد مغز متفاوت است .

حشیش چگونه مصرف می‌ شود؟

حشیش به صورت سیگار تدخین می‌ شود که به آن سیگاری، JOINT و ناخن (NAIL) هم می‌ گویند. با تدخین حشیش اثرات نشئه آور آن ظرف چند دقیقه ظاهر شده و حدود ۳۰ دقیقه بعد به اوج می‌ رسد و ۲ تا ۴ ساعت دوام می ‌یابد. برخی اثرات حرکتی و شناختی ۵ تا ۱۲ ساعت طول می‌ کشد.

عوارض حاصل از مصرف چیست؟

میزان اثرات این ماده بر افراد به عوامل زیر بستگی دارد:

۱ – تجربیات قبلی فرد در مصرف این ماده

۲ – میزان ماده THC در سیگار

۳ – انتظارات فرد از نحوه ایجاد عوارض

۴ – محل مصرف آن

۵ – همراهی مصرف حشیش با مصرف سایر مواد مثل الکل و …

بعضی افراد ذکر می‌کنند که پس از تدخین حشیش (ماری جوانا) هیچ احساسی ندارند و بعضی احساس سبکی و سرخوشی می‌کنند. بعضی افراد دچار افزایش اشتهای شدید و تشنگی شدید می‌ شوند. در صورت مصرف میزان زیاد ماری‌ جوانا، فرد مصرف کننده دچار اضطراب و افکار پارانوئید می‌ شود.

شایع ترین اثرات پس از مصرف حشیش عبارت اند از:

۱ – اتساع عروق خونی ملتحمه چشم (قرمزی چشم)

۲ – افزایش ضربان قلب (تاکی کاردی خفیف)

۳ – افت فشارخون وضعیتی در دوزهای بالای مصرف

۴ – افزایش اشتها که اشتهای گاوی نامیده می ‌شود.

۵ – خشکی دهان

۶ – حملات حاد اضطراب

عوارض کوتاه مدت مصرف:

۱ – اختلالات حافظه و یادگیری

۲ – اختلال در حواس بینایی، شنوایی و لامسه

مسمومیت با حشیش، اغلب حساسیت فرد مصرف کننده را نسبت به محرک ‌های بیرونی بالا می‌ برد و جزئیات تازه‌ای را آشکار می‌کند. فرد رنگ ‌ها را غنی‌ تر و عمیق‌ تر از گذشته حس می ‌کند.

۳ – اختلال درک زمان و مکان

۴ – اختلال در قدرت تجزیه و تحلیل مغز

۵ – اختلال تعادل و مهارت‌ های حرکتی : به علت اختلال در مهارت‌ های حرکتی، افراد مصرف کننده تا ۱۲ ساعت پس از مصرف نباید رانندگی کنند.

اختلال خواب و فعالیت جنسی که از چند روز تا چند هفته پس از مصرف از بین می ‌رود.

عوارض بلند مدت مصرف:

۱ – آتروفی (تحلیل) بافت مغزی

۲ – استعداد تشنج

۳ – آسیب ژنتیکی که فرزندان فرد را مبتلا به ناهنجاری های مادرزادی می ‌کنند.

۴ – اختلال فعالیت ایمنی بدن

۵ – تغییر غلظت هورمون های جنسی مردانه و زنانه ( بی‌ نظمی قاعدگی )

۶ – اختلالات اضطرابی- توهم- هذیان و دیوانگی

[در افراد با زمینه قبلی احتمال رخداد آنها بیشتر است].

۷ – استعداد ابتلا به سرطان ریه که به علت وجود هیدروکربن های سرطان‌زا در دود سیگار می ‌باشد.

۸ – فقدان انگیزه در فرد برای استمرار کارهای روزمره به طوری که فرد مصرف کننده فاقد نیرو، بی‌ حال و ظاهراً‌ تنبل است.

در افرادی که حشیش مصرف می‌ کنند، استعداد اعتیاد به سایر مواد روان‌ گردان بیشتر است.

نشانه‌های ناشی از ترک:

وابستگی به حشیش، روانی و غیر جسمی است. نشانه‌ های ناشی از ترک در معتادین محدود به افزایش تحریک ‌پذیری، بی‌ قراری، بی ‌خوابی، بی ‌اشتهایی و تهوع خفیف است و همه این نشانه‌ ها هنگامی بروز می‌ کنند که شخص به طور ناگهانی مصرف مقادیر زیاد حشیش را قطع کند.

درمان اعتیاد :

شامل پرهیز از مصرف ، و حمایت روانی فرد می ‌باشد. از داروهای ضد اضطراب و ضد افسردگی نیز استفاده می ‌شود.

کاربرد درمانی حشیش:

حشیش مانند سایر مواد دخانی، کاربردهای درمانی نیز دارد و در درمان بی‌اشتهایی افراد مبتلا به ایدز، تهوع شدید ناشی از درمان با داروهای شیمی درمانی، و درمان میگرن استفاده می ‌شود.