مترجم : جعفر پاک نیت
۱ – به پشت بخوابید
آکادمی پوست آمریکا (AAD) اخطار می دهد که خوابیدن پی در پی شبانه در بعضی از حالت ها منجر به ” خط خواب” میشود ( چین و چروک هائی که در سطح پوست نقش میبندند و تا هنگام برخاستن از خواب ناپدید نمیشوند).
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از webmd ، خوابیدن به پهلو باعث افزایش چین و چروک در گونه ها و چانه میشود، در حالی که به رو خوابیدن باعث شیار ابرو میشود. AAD می گوید برای کاهش تشکیل چین و چروک ، به پشت بخوابید.
۲ — مصرف ماهی بیشتر — به خصوص ماهی قزل آلا
نه تنها ماهی قزل آلا (به همراه دیگر ماهی های آب سرد) یک منبع بزرگ از پروتئین است یعنی یکی از بلوک های بزرگ تشکیل دهنده پوست، بلکه یک منبع عالی از اسید چرب ضروری به نام امگا ۳ میباشد. دکتر نیکلاس پریکون متخصص پوست دانشگاه ییل، به سایت WebMD می گوید که اسیدهای چرب ضروری، پوست را تغذیه میکند، آن را فربه و جوان نگه میدارد، به کاهش چین و چروک کمک میکند.
۳ – چشمان خود را تنگ نکنید – هنگام مطالعه عینک بزنید!
AAD می گوید حرکت تکراری صورت، مانند تنگ کردن چشم، که فشار زیادی به عضلات صورت می آورد، شیاری را در زیر سطح پوست ایجاد میکند. این شیار سرانجام تبدیل به چین و چروک می شود. چشم ها را کشیده نگهدارید : هنگام نیاز، از عینک مطالعه استفاده شود. استفاده از عینک آفتابی ، می تواند پوست اطراف چشم را از آسیب محافظت کند و مانع جمع شدن چشم شود.
۴ – زیاده روی در اسیدهای آلفا هیدروکسی (AHA)
این اسیدهای طبیعی میوه، لایه بالائی سلول های مرده پوست را جدا میکند، ظهور خطوط و چین و چروک را می کاهد به ویژه در اطراف چشمها. شواهد جدید نشان می دهد که در غلظت های بالاتر، AHAs ممکن است به تحریک تولید کلاژن کمک کند.
۵ – جابجائی قهوه با کاکائو
در یک مطالعه منتشر شده در شماره ۲۰۰۶ از مجله تغذیه ، محققان دریافتند که کاکائو حاوی سطوح بالایی از دو فلاونول های غذایی است (epicatchin and catechin) که پوست را از تخریب های نور خورشید محافظت میکند، گردش خون به سلول های پوست را بهبود می بخشد ، روی خشک شدن پوست تاثیر میگذارد، و باعث میشود پوست هم نرم و صاف بنظر برسد و احساس شود.
۶ — صورت خود را بیش از حد نشوئید
به گفته متخصصان پوست در دانشگاه مرکز پزشکی مریلند، شیر آب، پوست را از سد طبیعی روغن ها و رطوبت خود که محافظ در برابر چین و چروک هستند محروم میکند. شستن بیش از حد پوست باعث از بین بردن محافظ آن میشود. مگر صابون شما حاوی مرطوب کننده های محافظ پوست باشد، از پاک کننده های صورت به جای صابون استفاده کنید.
۷ — ویتامین C موضعی را امتحان کنید
مطالعات در دانشگاه تولان از دیگر افراد ، نشان داده است که ویتامین C می تواند تولید کلاژن را افزایش دهد ، در برابر آسیب ناشی از اشعه UVA و UVB محافظت کند، مشکلات تجمع رنگدانه در پوست را اصلاح کند، و شرایط التهابی پوست را بهبود ببخشد. با این حال ، ممکن است نکته آن در استفاده از ویتامین C باشد. تا به امروز ، بیشترین امتیاز به تحقیق در مورد اسید آسکوربیک- ال به عنوان قوی ترین ماده برای رفع چین و چروک داده شده است.
۸ – مصرف بیشتر سویا
تحقیقات نشان می دهد که سویا ممکن است به محافظت در برابر آسیب های فتوژنیک خورشید و یا بهبود برخی از آنها کمک کند. در یک مطالعه چاپ شده در مجله اروپایی تغذیه، گزارش شده که یک مکمل مبتنی بر سویا ( و آندسته از موادی که شامل ویتامین ها ، پروتئین ماهی ، و عصاره چای سفید ، هسته انگور ، و گوجه فرنگی هستند) ساختار پوست و استحکام آنرا پس از شش ماه بهبود بخشیده است.
۹ – عملکردن به اصول مراقبت از یک پوست مناسب
اگر واقعا می خواهید پوست شما جوان بنظر برسد ، با ملزومات آن شروع کنید. قبلا این توصیه ها را شنیده اید، اما در اینجا تکرار میشود :
• از خورشید اجتناب کنید
• از کرم های ضد آفتاب استفاده کنید
• سیگار نکشید
• از مرطوب کننده ها استفاده کنید
منبع : http://www.webmd.com
سوراخ کردن گوش؛ یکی از کارهای معمولی است که از گذشته ها رواج داشته و زنها و دخترها جهت استفاده از زیورالات برای زیبایی خود از این روش استفاده می کنند؛ اما امروزه نحوۀ سوراخ کردن گوش، از روش های سنتی به سمت روش های پیشرفته تغییر یافته و اکثر خانمها، چندین گوشواره را همزمان به گوش خود می آویزاند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، بسیاری از جوانان دراین کار افراط به خرج می دهند. در بعضی کشورها علاوه بر دخترها ، پسران جوان نیز گوشها، بالای ابرو، بینی و حتی چانه خود را سوراخ نموده و درآن حلقه می آویزند؛ اما به این نکته باید توجه داشت که هرگاه این کار با در نظرداشت نکات صحیح انجام نشود، ممکن است سبب ایجاد بسیاری از عفونت ها گردد.
در اینجا نکاتی را یاد آورمی شویم که در نظرگرفتن آنها، جهت سوراخ کردن گوش، لازم بنظر می رسد:
• در اولین مرحلۀ سوراخ کردن گوش؛ مشخص نمودن مکان مورد نظر، حایز اهمیت است؛ چراکه قرار گرفتن سوراخ برروی غضروف نه تنها باعث ایجاد درد می شود، بلکه زمینه برای ایجاد بسیاری از عفونت ها را نیز مهیا می سازد که در درمان آن، انتی بیوتیک های معمولی هم موثر نخواهد بود و دربعضی حالات، سبب خونریزی مداوم می شود.
• هرگاه سوراخ برروی غضروف ایجاد شود؛ برای ترمیم سوراخ گوش باید مدت سه هفته آن را ضد عفونی کرد و با آب نیم گرم و صابون، شستشوداد.
• برای اینکه بعد از سوراخ کردن گوش، از ایجاد چسبندگی و ترشحات در اطراف سوراخ جلوگیری گردد؛ بهتراست گوشواره را در گوش بچرخانیم.
• زمانی که اولین بار گوشهای تان را سوراخ می کنید، سعی کنید تا از گوشواره هایی که فاقد فلز باشد، استفاده کنید. این کار، از میکروبی شدن سوراخ گوش جلوگیری می نماید.
• اکثر خانمها گوشهای شان را هنگام سوراخ کردن با سوزن، سوزن را به نمک و یا آب پیاز آغشته می نمایند تا سبب ضد عفونی شدن آن شود؛ در حالیکه این کار صحیح نیست وسبب ایجاد میکروب می گردد. میکروبهای موجود در سوزن، در اثر قرار گرفتن در آب جوش به مدت ده دقیقه و یا قرار گرفتن در الکل، از بین می رود.
• اگر در گوش خود دو یا سه سوراخ همزمان ایجاد کنید، این موضوع سبب می شود تا جای زخم ها دیرتر التیام یابند. پس بهتر است بعد ازآنکه زخم یک سوراخ التیام یافت، به ایجاد سوراخ بعدی اقدام نمایید.
• در بعضی حالات که گوشها با سوزن به شیوه غیر صحیح سوراخ می شود، سبب ایجاد دردهای طولانی در گوش می گردد، که باید هرچه زود تربه پزشک مراجعه نمایید.
• برای سوراخ کردن گوش به شکل صحیح، باید از وسیلۀ مخصوص آن که در زرگری ها وجود دارد، استفاده کنید. این وسیله، سوزن مخصوصی دارد که با الکل استریل گردیده است.
• پس از سوراخ کردن گوش، اطراف سوراخ را همه روزه با محلول ضد عفونی کننده پاک نمایید؛ به طوریکه محلول را برروی پنبه یا پارچۀ استریل بمالید وناحیه بین سوراخ و گوشواره را با آن پاک کنید.
• گوشواره ای را که درهنگام سوراخ کردن به گوش کرده اید، به مدت ۴ تا ۶ هفته از گوش خود بیرون نیاورید.
• تا زمانی که سوراخ گوشها کاملا ً خوب نشده است، از هیچ نوع تافت مو و یا عطر در اطراف گوش، استفاده نکنید.
• با گذشت یک روز از سوراخ کردن گوشها؛ ایجاد سرخی، التهاب و درد، علایم ایجاد عفونت در زخم است و باید به پزشک مراجعه نمایید.
مادهای است آشنا در پارتیهای شبانه جوانان که به سرعت نشئه میکند، ارزان است، اعتماد به نفس و حس خوشبختی میآورد، اما این همه پایانی غمانگیز دارد. نشئه ناشی از مصرف شیشه بهزودی تبدیل به مرگی آرام و زجرآور میشود.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از دویچه وله ، چه کسی آرزو نکرده که ناگهان حس وصفناپذیری داشته باشد، قهرمان داستانها شود و عاری از احساس شرم و خودکمبینی راه برود؟ چه کسی آرزو نکرده که ۳۰ ساعت را بگذراند بیآنکه احساس خستگی و گرسنگی کند؟
این همه را کریستال یا شیشه یا “هیدروکلراید متآمفتامین ” به ارمغان میآورد، مادهای نشئهآور و ارزان که راحت تهیه میشود و اثراتش هم مدتها باقی میماند.
قرصهای ضد سرماخوردگی که معمولا میتوان آنها را بدون نسخه هم در داروخانهها تهیه کرد حاوی مادهای به نام سودوافدرین (Pseudoephedrin) هستند. در مراکز تولید مواد مخدر، سودوافدرین را با مادهای قابل اشتعال ترکیب کرده و بعضی نیز به این ترکیب پودر شیشه را میافزایند که باعث میشود خواص تحریککننده ماده نهایی افزایش یابد.
شیشه را میتوان در آشپزخانه منزل هم تهیه کرد. در این صورت پودر کریستالی مورد نظر را از ترکیب موادی مانند قرص ضد سرماخوردگی، آب و برخی مواد شیمیایی مانند مایع لولهبازکن، اسید باتری و مرگ موش به دست میآورند.
ماده نهایی میتواند سفید، زرد، نارنجی یا صورتی باشد. رنگ ماده نهایی به مواد بهکار رفته در تهیه آن بستگی دارد. شیشه را کرانک، یابا، آیس، شابو، مت، پودر یا تینا هم مینامند.
اثرات شیشه
شیشه را میتوان به صورت قرص بلعید یا در آب حل کرد و آشامید. آن را میتوان استنشاق یا تزریق کرد. با مصرف شیشه ترشح هورمونهای آدرنالین، نورآدرنالین و دوپامین در مغز افزایش یافته و به شخص احساس سرخوشی دست میدهد. اعتماد به نفس آنها بالا رفته، درد کاهش یافته و حس گرسنگی و تشنگی نیز کم میشود.
مصرف شیشه نه تنها باعث احساس سرخوشی میشود بلکه حلق و سپس همه بدن را نیز گرم میکند.
مرگ تدریجی
اما سرخوشی ابتدایی که تمام میشود اثرات دیگری در بدن فرد دیده میشود که این بار ماندگار و مرگآورند.
اختلال در خواب، تندخویی و عصبانیت، پارانویا (سوء ظن بیمارگونه)، ترس، اضطراب، رفتار خصمانه و تحریکپذیری، حملات پانیک یا وحشتزدگی، خونریزی مغزی، از دست رفتن هوشیاری و عوارض قلبی مانند حمله قلبی و نارسایی قلب برخی از پیامدهایی است که استعمال شیشه میتواند به دنبال داشته باشد.
کریستال که به آن مت (Meth) نیز گفته میشود به لحاظ شیمیایی به انواع دیگر مواد مخدر شبیه است. اما آثار تخدیری این ماده شدید است و فرد را سریعا به خود وابسته میسازد. در کنار سرخوشیهای گذرا، بدن، روح و روان شخص تأثیر پذیرفته و آرام و بی سر و صدا نابود میشود.
از دست دادن شدید وزن و پیری زودرس، تاولهای پوستی، بینظمی در ارگانهای داخلی بدن، فشار خون بالا، از بین رفتن تدریجی مینای دندان و فاسد شدن دندانها از عوارض دیگر به حساب میآیند.
مصرف شیشه میتواند در ترشح ناقلان عصبی مغز که پیامهای مغزی را انتقال میدهند اختلال ایجاد کند. از دست رفتن حافظه و اسکیزوفرنی (شیزوفرنی) نیز از عوارضی هستند که ممکن است پیش آمده و فرد را به بیماری تبدیل کند که دیگر به تنهایی قادر به ادامه زندگی نیست.
متآمفتامین (Methamphetamin) را پیشتر نیز میشناختند. ناگایوشی ناگائی (Nagayoshi Nagai)، شیمیدان ژاپنی در سال ۱۸۹۳ بر روی این ماده آزمایشهایی انجام داد.
در آلمان نیز رژیم نازیها مأموریت یافته بود که این ماده را که در سال ۱۹۳۸ با نام پرویتین (Pervitin) به بازار راه یافته بود تولید کند. در جنگ جهانی دوم نازیها از ماده یادشده برای افزایش کارآیی و تمرکز و کاهش ترس در میان خلبانان و سربازان استفاده میکردند.
در بازیهای ورزشی نیز از پرویتین که در آن زمان به آن “نازی ـاسپید” نیز گفته میشد برای افزایش کارایی ورزشکاران استفاده میشد تا اینکه در سال ۱۹۸۸ این ماده را از بازار جمع کردند.
آندره آغاسی، تنیسباز معروف در زندگینامه (بیوگرافی) خود اقرار کرده که بارها از کریستال مت استفاده کرده است.
پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه کالیفرنیای سانفرانسیسکو می گویند بر اساس نتایج تحقیقات جدید، از دست رفتن توده مغز در افرادی که علاوه بر مصرف مشروبات الکلی سیگار نیز می کشند، نسبت به افرادی که فقط به مشروبات الکلی معتادند، بیشتر و سریعتر رخ می دهد.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پزشکان در یک مطالعه جدید هشدار دادند که استعمال دخانیات و مصرف الکل باعث تحلیل رفتن و پیری زودرس مغز میشود.
این پزشکان تاکید کردند: سیگار و الکل بویژه وقتی با هم استفاده میشوند، مشکلات جدی را برای حافظه، توانایی مغز در تجزیه و تحلیل مسائل و نیز برای فرآیند اندیشیدن در مغز مصرفکنندگان ایجاد میکند.
در این بررسی آمده است مشکل پیری زودرس مغز با گذشت زمان در مصرفکنندگان این دو ماده مضر وخیمتر میشود.
همچنین از آنجائی که بسیاری از مصرفکنندگان مواد الکلی، سیگار هم میکشند نمیتوان به راحتی اثرات مخرب و جداگانه سیگار بر عملکرد شناختی و ادراکی مغز را مشخص کرد.
پزشکان دانشگاه «ییل»، شرکتکنندگان در این مطالعه را به چهار گروه تقسیم کردند که تعدادی از آنان سیگار مصرف نمیکردند، گروهی دیگر به دنبال درمان استعمال الکل بودند و تعدادی دیگر هم سیگار میکشیدند و پس از آن توانایی ذهنی این افراد در زمینههای مختلف و تستهای گوناگون ذهنی بررسی شد.
نتایج این مطالعه تایید کرد که استعمال سیگار و مواد الکلی در زوال سریع عملکرد شناختی مغز موثر است.
بر اساس نتایج این تحقیق استعمال سیگار در کنار مصرف مشروبات الکلی باعث کاهش ماده خاکستری مغز شده و موجب تضعیف شناخت فرد می شود.








