طوفان قابل پیش بینی است،آیا هرگز از خود پرسیده اید اگر محل سکونت شما در معرض طوفان شدید یا گردباد و یا تندباد و کولاک قرار گیرد چه اتفاقی رخ خواهد داد
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، نزولات آسمانی سنگین (بارانهای شدید)، بادهای شدید و صاعقه که با طوفان همراه هستند، می توانند به اموال شما خسارت وارد کنند و زندگی تان را نیز به خطر اندازند. سعی کنید بفهمید چه طوفانهایی ممکن است در منطقه شما رخ دهد و در چه زمانی از سال، احتمال وقوع آن بیشتر است.
در زمان وقوع حادثه، رسانه های گروهی، وارد عمل می شوند تا هشدارهای عمومی را به همگان اعلام کنند. اگر به توصیه های آنها گوش فرادهید، متوجه خواهید شد که چه هنگام طوفان به منطقه شما نزدیک می شود.
مرحله بعد، آن است که بدانید برای حفاظت از خانه و خانواده خود، چه می توانید بکنید.
قبل از وقوع طوفان چه باید کرد؟
۱٫ در مناطقی که طوفان، موسمی و مسبوق به سابقه است باید زمان خاص آن را، با توجه به اطلاعات قبلی، پیش بینی کرد.
۲٫ در مناطقی مانند حاشیه های کویر و مناطق بادگیر، تمام ساختمانها باید گنبدی شکل ساخته شوند.
۳٫ خطر شن روان در مناطق شنی و کویری ازحوادث زیانبار است که با کاشتن و پرورش گیاهان خاص منطقه می توان آن را مهار کرد.
۴٫ ذخیره آب و غذا (ترجیحاً به صورت کنسرو) به اندازه مصرف سه روز آماده کنید و در کیف نجات قرار دهید. در صورتی که غذا به صورت کنسرو نباشد باید هر دو هفته یکبار تجدید شوند.
۵٫ پناهگاه مناسبی انتخاب کنید. زیرزمین منازل، زیرپله ها و یا وسایل سنگین و پابرجا که دور از دیوارهای خارجی و پنجره ها قرار دارند، مکانهای خوبی برای پناه گرفتن هستند.
۶٫ اگر قصد تعمیر و اصلاح خانه خود را دارید، باید به مستحکم کردن یک اتاق داخلی در مقابل بادهای طوفانی توجه کنید.
۷٫ درختان خشک شده و شاخه های پوسیده آنها را قطع کنید تا خطر افتادن تنه درختان بر روی خانه، کاهش یابد.
۸٫ با هم قرار ملاقات بگذارید تا بعد از طوفان مطمئن شوید هیچ کس گم نشده است یا نیاز به کمک ندارد.
۹٫ همواره کمی بنزین در باک اتومبیل خود داشته باشید.
۱۰٫ احتیاطهای لازم برای پیشگیری از خطر وقوع حریق را به عمل آورید و به هیچ وجه در منزل، مواد آتش زا نگهداری نکنید.
رعایت نکات ایمنی هنگام وقوع طوفان:
۱٫ جریان برق، آب و گاز را با رعایت اصول ایمنی قطع کنید.
۲٫ فوراً دستگاههای گازسوز یا نفت سوز را خاموش کنید.
۳٫ اگر وقت کافی دارید پنجره های منزل خود را با تخته های محکم ببندید. می توانید برای تقویت پنجره ها از نوارچسب استفاده کنید.
۴٫ برای حفاظت درهای بیرونی از بستهای قوی استفاده کنید.
۵٫ از در و پنجره دور شوید تا از خطر پرتاب شیشه در امان بمانید.
۶٫ هر چیزی را که ممکن است در داخل و خارج خانه به اطراف پرت یا شکسته شود محکم کنید.
۷٫ اگر مقامات مسؤول به شما توصیه کرده اند که محل مسکونی تان را تخلیه کنید این کار را فوراً انجام دهید.
۸٫ اگر در خارج از منزل گرفتار طوفان شدید، فوراً به پناهگاه بروید. به عنوان آخرین چاره در یک گودال، حفره یا مجرای آب بخوابید.
۹٫ اگر هنگام وقوع طوفان داخل اتومبیل هستید در سمت راست جاده و در محل مطمئنی توقف و موتور خود را خاموش کنید. جهت وسیله نقلیه را در مسیر باد قرار دهید. سپس پنجره اتومبیل را کمی پایین بیاورید تا تعادل فشار در اتومبیل برقرار شود.
۱۰٫ اگر امکان خارج شدن از اتومبیل و پناه بردن در منطقه امن وجود دارد، به سرعت این کار را انجام دهید.
۱۱٫ چون بعد از طوفانهای شدید خطر سیل و طغیان آبهای جاری و راکد وجود دارد، اصولی را که در مورد سیل گفته شد حتماً رعایت کنید.
۱۲٫ به یاد داشته باشید اگر آرامش خود را حفظ کنید در موارد اضطراری بهتر عمل خواهید کرد.
رعایت نکات ایمنی بعد از وقوع طوفان :
۱٫ برای کسب اطلاعات و دستورالعملها به رادیو گوش دهید و از دستورهای آن پیروی کنید.
۲٫ کمکهای اولیه را به افراد آسیب دیده یا گرفتار برسانید و در صورت نیاز از دیگران کمک بخواهید.
۳٫ از منطقه خسارت دیده دور شوید مگر آنکه از شما درخواست کمک شود یا اینکه بتوانید کمک کنید.
۴٫ از سیمهای آویزان برق دور شوید و این موارد را به مقامات مسؤول اطلاع دهید.
۵٫ منابع اصلی آب و شبکه های تخریب شده فاضلاب را به مقامات مسؤول گزارش دهید.
۶٫ به توصیه های مأموران امداد توجه کنید.
در هنگام زلزله چنانچه داخل ساختمان هستید: خونسردی و آرامش خود را حفظ کنید و مواظب کودکان باشید. اگر خانه مسکونی شما یک طبقه است ودارای فضای باز است فورا و با احتیاط خارج شوید.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، چنانچه در آپارتمان زندگی می کنید به طرف درهای خروجی، پله ها و آسانسورندوید و در محل های نسبتا امن ساختمان مانند زیر میز ها، تخت خواب های محکم،خروجِی های طاقی مانند چارچوب درها، مکانهای با سقفهای کوچک و راهروهای باریک و یا زیر پله ها پناه بگیرید. به خاطر داشته باشید که در زمان وقوع زلزله های شدید ، جابجایی از مکانی به مکان دیگر بسیارمشکل و تقریبا غیر ممکن است و شما فرصت کافی برای این حرکت را نخواهید داشت.
سعی کنید سر خود را با استفاده از کت، بالش، پتو، کتاب ضخیم و یا با قرار دادن آرنجها در طرفین سر و روی گوشها و پوشاندن پشت گردن با کف دستها، از صدمات احتمالی حفظ نمایید.
چنانچه در آشپزخانه یا موتورخانه شوفاژهستید، فورا خارج شوید.
از پنجره ها ، درهای شیشه ای، آیینه ها، قفسه های بلند و کتابخانه سریعا دور شوید.
چنانچه در زمان وقوع زلزله در آسانسورهستید، فورا تمام دکمه های آسانسور را فشار دهید و در اولین توقف از آن خارج شوید.
چنانچه در پلکان هستید روی پله ها به طرف دیوار (نه به طرف نرده ها) نشسته و با آرنج و کف دست سر و صورت خود را بپوشانید.
چنانچه در پارکینگ هستید سریعا خارج شوید. وجود مواد سوختی اضافی، روغن موتورو گریس خطرآفرین هستند.
در حمام و دستشویی مواظب کابینت ها و آیینه ها باشید.
تا پایان لرزش در همان وضعیت بمانید سپس با در نظر گرفتن مسیر مناسب خروج و خطرات احتمالی در آن مسیر، ساختمان را ترک نمایید.
موقع تخلیه به دیگر اعضای خانواده نیز کمک کنید.
در هنگام زلزله چنانچه خارج از خانه هستید:
در کوچه ها و خیابانها تجمع نکنید و راه عبور وسایل نقلیه امداد رسان را باز نگه دارید.
از نزدیک شدن به ساختمانهای تخریب شده و ساختمانهای بلند اجتناب کنیدو از کوچه های تنگ و باریک عبور نکنید.
از دست زدن به سیم و کابل های برق و تیر آهن و قطعات فلزی خودداری نمایید.
از ایستادن در کنار رودخانه ها،لبه صخره ها،روی ساختمانهای آسیب دیده ، خرابه ها وپل های رو گذر و عابر پیاده خودداری نمایید.
از راه رفتن و ایستادن در زیر سیمهای برق و نیز مجاور تیر و دکل برق اجتناب کنید.
از روی آوار عبور نکنید و از جابجا کردن هر گونه مصالح ساختمانی خودداری نمایید.(چون ممکن است موجب ریزش دوباره ساختمان گردد.)
در حیاط خانه :
همانجا بمانید.
از ساختمانها و دیوارها دور شوید و مواظب سقوط اجزای آن باشید.
در خیابان :
از ساختمانها و پیاده رو ها فاصله بگیرید.
از تیرها و سیمهای برق فاصله بگیرید.
در اتومبیل :
اتومبیل را در کنار خیابان به دور از تیرها و سیمهای برق ، ساختمانها و پل های سواره رو و پیاده رو متوقف کنید،همانجا بمانید تا زلزله تمام شود.
در فروشگاه ، بانک ، ادارات و غیره :
چنانچه ساختمان یک طبقه و دارای فضای باز می باشد سریعاً از آن خارج شوید و در صورت دور بودن از در خروجی از قفسه ها،ویترین ها،درهای شیشه ای و غیره دور شوید.
در مکانهای امن پناه بگیرید و سر و صورت خود را با کمک آرنجها و کف دستها و یا کیف و کت خود بپوشانید.
بعد از اتمام زلزله،با دقت مسیر خروج را انتخاب کنید.
مواظب سقوط تابلوهای ورودی ساختمان باشید.
در سینما،تئاتر،استادیوم و غیره :
به طرف درهای خروجی ندوید؛در صندلی خود بمانید و سر و صورت خود را بپوشانید.
در اداره :
فوراً به زیر میز خود بروید و تا پایان لرزش همانجا بمانید.
فراموش نکنید که باید قبلاً کامپیوتر و ماشین تحریر را سر جای خود محکم کرده و قفسه های بایگانی را به دیوار وصل کرده باشید.
توصیه های بهداشتی در محل اسکان موقت :
استفاده از مواد غذایی فاسد نشدنی و سالم که احتیاج به پختن نداشته باشند مانند غذاهای کنسرو شده. صرفه جویی در مصرف مواد غذایی و اولویت دادن به آسیب دیدگان.
تأمین آب سالم و نگهداری آن در منابع تمیز و در دار.الف-به روش جوشاندن به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه. ب-به روش کلر زنی با اضافه نمودن ۷ قطره محلول کلر مادر به یک لیتر آب
طرز تهیه کلر مادر:با اضافه نمودن یک قاشق غذا خوری پودر کلر به یک لیتر آب محلول کلر مادر بدست می آید.
استحمام در اولین فرصت و شستشوی مرتب دستها با آب و صابون.
در صورت لزوم احداث توالت صحرایی طبق موازین بهداشتی.
اجتناب از پراکنده نمودن زباله ها و فضولات.
زباله ها و فضولات به صورت صحیح دفن گردند.(گودالهای حفر شده جهت دفن زباله و فضولات دست کم با سی سانتی متر خاک فشرده پوشانده شود.)
مبارزه با حشرات و جوندگان ناقل بیماری با استفاده از وسایل مناسب و رعایت احتیاط لازم.
ضد عفونی و گند زدایی مناسب محل زیست.
دفن جنازه قربانیان و لاشه حیوانات تلف شده طبق موازین بهداشتی.
افرادی که با اجساد سرو کار دارند بایستی رعایت کامل بهداشت فردی و محیط را بنمایند.
شرکت در عملیات نجات مجروحین و آسیب دیدگان.
توجه به هشدارهی مسئولین و همکاری با آنها.
سعی در ایجاد آرامش فکری و سازش با شرایط پیش آمده.
علایم حیاتی علایمی هستند که ما را از نحوه کارکرد دستگاه های بدن مطلع می سازند ، علایم خطرناک را هشدار می دهند و کارکرد دستگاههای عصبی ، تنفسی و گردش خون را گزارش می دهند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، علایم حیاتی میتوانند در شناسایی مشکلات خاص و تعیین هرگونه تغییر در وضعیت مصدوم به شما کمک کنند. کنترل علایم حیاتی را بهطور مرتب ادامه بدهید و یافتههای خود را در نمودار ثبت مشاهدات، ثبت کنید و آن را به امدادگران گروه پزشکی که مراقبت از بیمار را بر عهده خواهند گرفت، تحویل دهید .
پس از ارزیابی اولیه مصدوم باید علایم حیاتی او را ارزیابی کنید.
علایم حیاتی مهم عبارتند از:
۱- درجه هوشیاری
۲- تنفس
۳- نبض
۴- فشار خون
۵- درجه حرارت بدن
۶- رنگ پوست
۷- قطر مردمک چشمها
هر یک ازاین علایم را به طور خلاصه توضیح می دهیم:
۱- درجه هوشیاری:
درجه هوشیاری مصدوم را با تکان دادن ملایم شانه های مصدوم و صدا کردن او بررسی کنید.
در واقع با تکان دادن شانه های مصدوم سر وگردن او تکان نخورد.
۲-تنفس :
در بررسی تنفس مصدوم به سه مورد زیر توجه کنید:
الف- تعداد تنفس :
برای تعیین تعدادتنفس آن را در مدت یک دقیقه بشمارید در افراد بالای۱۲ سال که در حال استراحت هستند تعداد تنفس طبیعی ۱۲تا۲۰ است. در کودکان یک تا ۱۲ساله بین ۱۵تا۳۰ می باشد. نوزادان تا یک ماهه
در حالت طبیعی بین ۲۵تا۵۰ است.
ب – عمق تنفس:
دقت کنید که تنفس مصدوم عمیق است یا سطحی .
ج– نظم تنفس :
ببینید آیا پس از یک تنفس عمیق نفس بیمار قطع میشود. یا نه؟
عمل تنفس شامل دو قسمت دم و بازدم است . شما باید قادر باشید بیمار را از نظر وجود یا عدم وجود تنفس ، عمق و نظم آن بررسی کنید .
افراد بالغ متوسط الجثه به طور طبیعی تقریباً۱۶ بار و کودکان ۳۰-۲۰ بار در دقیقه تنفس می کنند .
جهت بررسی وجود تنفس پس از بازکردن راه هوایی ، گوش خود را به دهان و بینی بیمار نزدیک کنید ، درحالی که به قفسه سینه بیمار نگاه می کنید در این حالت صدای تنفس را می شنوید ، گرمای بازدم را با گونه لمس می کنید و حرکات قفسه سینه را می بینید . به مرور با کسب تجربه می توانید عمق تنفس کافی را حدس بزنید .
سرعت تنفس می تواند با مداخله مرکز تنفسی در مغز به عنوان واکنشی نسبت به برخی عوامل مثلاً در پاسخ به سطوح غیر طبیعی اکسیژن یا دی اکسید کربن در خون ، هیجانات روحی ، ورزش ، سوانح و بیماری ها تغییر کند که معمولاً به صورت افزایش سرعت خواهد بود .
در ضمن ، طبق اراده و میل شخصی نیز می توان عمق و سرعت تنفس را تغییر داد.
۳- نبض:
خون به داخل شریانها پمپ میشود و موجی از فشار تولید میشود (مبحث « قلب و رگهای خونی » را ببینید). در محلهایی که شریانهادرست زیرسطح پوست قرارمیگیرند (مثلاً در داخل مچ دست یا در گردن)، میتوان موج فشار را به صورت نبض لمس کرد.
در بزرگسالان، تعداد نبض بهطور طبیعی ۸۰-۶۰ ضربان در دقیقه است. تعداد نبض در کودکان تندتر است و در بزرگسالانی که از آمادگی جسمی بالایی برخوردارند، میتواند آهستهتر باشد. نبضی که بهطور غیرطبیعی تند یا کند شده است، میتواند نشانهای از یک بیماری خاص باشد.
نبض بازویی دو انگشت خود را در سمت داخل بازوی شیرخوار قرار دهید.
محلهای گرفتن نبض عبارتند از:
گردن (نبض کاروتید) و مچ دست (نبض رادیال). در شیرخوران، یافتن نبض در بازو (نبض بازویی) آسانتر است.
نبض رادیال سه انگشتتان از درست پایینتر از چین مچی که در قاعده شست قرار دارد، بگذارید.
برای گرفتن نبض، به جای انگشت شست (که خودش نبض دارد) از سایر انگشتان خود استفاده کنید و موضع را به آرامی فشار دهید تا بتوانید نبض را لمس کنید. موارد زیر را ثبت کنید:
- سرعت (تعداد ضربان در دقیقه)
- قدرت (ضعیف یا قوی)
- ریتم (منظم یا نامنظم)
نبض کاروتید دو انگشت خود را در یک طرف گردن قرار دهید.
برای گرفتن نبض نوک دو انگشت بزرگ و نشانه را باید روی محل نبض قرار دهیم .
رایج ترین نبضی که مورد معاینه قرار می گیرد نبض رادیال است.محل لمس این نبض روی مچ دست درسمت انگشت شست است.
مطمئن ترین نبض برای معاینه مصدوم نبض کاروتید است. محل لمس این نبض روی گـردن و درفرو رفتگی کنار سیب آدم اسـت.
دقت کنید:
هر دو شریان کاروتید را با هم و در یک زمان لمس نکنید و فشار زیادی روی این شریان وارد نیاورید چون ضربان قلب را مختل می سازد.
۴-فشار خون:
فشاری است که دراثر برخورد خون به دیواره رگ ها وارد می شود. فشار خون را به وسیله دستگاهی به نام فشار سنج اندازه می گیریم.
روش عمل:
ابتدا بازو بند را نه خیلی محکم و نه خیلی شل روی بازوی بیمار بسته پس از لمس گردن نبض آرنج در قسمت داخلی گوشی پژشکی را روی آن قرار دهید. پیچ تلمبه دستگاه را ببندید و بازو بند را بین ۱۵۰تا۲۰۰ میلی متر جیوه باز کنید به آرامی باد را خالی و منتظر شنیدن اولین صدا باشید.
در زمان شنیدن اولین صدا عددی را که دستگاه نشان می دهد نشان دهنده فشار سیستولیک یا ماکزیمم است.بتدریج به تخلیه با د دستگاه ادامه دهید وقتی صدا قطع شد عددی مشاهده شده نشان دهنده فشار دیاستولیک یا مینیمم است.
باید بدانید فشار خون را بصورت کسر نشان می دهند. صورت کسر فشار سیستولیک و مخرج کسر فشار دیاستولیک است فشار خون سیستولیک طبیعی بزرگسالان بین۱۹۰تا۱۴۰ میلی مترجیوه وفشار خون دیاستولیک طبیعی آنان بین ۶۰تا۹۰ میلی متر جیوه است.
۵-درجه حرارت بدن:
بهترین وسیله برای اندازه گیری درجه حرارت بدن دماسنج است.
ولی اگر دماسنج در اختیار نباشد میتوان پشت یک دست را روئ پیشانی مصدوم و پشت دست دیگر را روی پیشانی خود یا یک فرد سالم قرار داده و اختلاف دما ی احساس شده را با هم مقایسه نمود. درجه حرارت طبیعی بدن بین ۸/۳۶تا ۵/۳۷ درجه سانتیگراداست.
۶-رنگ پوست:
رنگ پوست طبیعی فرد صورتی رنگ است . پوست رنگ پریده در جریان شوک یا غش حمله قلبی خون ریزی و ترس و پوست کبود در نارسایی قلبی انسداد راه هوایی و بعضی از مسمومیتها دیده می شود. در افراد تیره برای ارزیابی باید از مخاطها مانند داخل دهان داخل پلک و بستر ناخنها استفاده کرد.
۷-قطر مردمک چشمها:
در افراد سالم و طبیعی قطر مردمک های دو چشم با هم برابر است. و بستگی به میزان نور محیط دارد. یعنی مردمکها با افزایش میزان نو رتنگ و با کاهش نور گشاد میشوند.
تغییر در اندازه مردمک یک یا دو چشم در یک مصدوم یا بیمار بسیار مهم است. مردمک های تنگ غیر طبیعی درمواردی نظیر مسمومیت با مواد مخدر وخونریزی مغزی و مردمک های گشاد غیر طبیعی در مواری نظیر مسمومیت با امفتامین یا کوکائین و مرگ مغزی دیده می شود.
سالانه تعداد زیادی از هموطنان ما در اثر مسمومیت با گاز مونوکسید کربن جان خود را از دست داده و یا دچار معلولیتهای ذهنی و روانی ناشی از آن میگردند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، نتایج مطالعات آماری متأسفانه بیانگر آنند که امروزه با روند رو به رشد این مسمومیت روبرو هستیم به گونهای که در سال ۸۷ تعداد ۷۸۹ مورد مرگ در اثر مسمومیت با این گاز در سراسر کشور گزارش گردیده است که نسبت به سال قبل از آن ۹/۲۲ کاهش داشته است.
منابع تولید گاز مونوکسید کربن:
عمده ترین منبع تولید این گاز سوختن ناقص نفت و گاز است ولی اصولاً در اثر احتراق هر نوع ماده سوختنی خصوصاً در محیط های در بسته و فاقد اکسیژن ممکن است تولید شود.
در منزل استفاده از آبگرمکن یا بخاری های مستعمل یا دارای نقص فنی و فاقد دودکش یا دارای دودکش بدون عملکرد مناسب بیشترین موارد ابتلا به مسمومیت را تشکیل می دهد.
به علت بی رنگ و بی بو بودن این گاز ممکن است وجود آن در محیط تا زمان ایجاد علایم مسمومیت شدید مورد توجه واقع نگرددد و در نتیجه درمان را با مشکل مواجه نماید.
نحوه ابتلا به مسمومیت:
پس از قرارگیری در معرض گاز مونوکسید کربن، این ملکول جانشین ملکولهای اکسیژن خون شده و در نتیجه بدن با کمبود اکسیژن و عوارض آن مواجه می گردد.
علایم بالینی:
در این مسمومیت علایم بالینی متنوعی ممکن است دیده شود در مسمومیت حاد معمولاً علایم سردرد، سرگیجه، تهوع و استفراغ و احتمالاً درد شکمی و سپس حالت بیهوشی، تشنج و اغما ایجاد میگردد.
در بیماران مبتلا به ناراحتی های قلبی ممکن است تشدید بیماری یک علامت هشدار دهنده باشد.
از سایر علایم مسمومیت می توان به سفتی عضلات، افزایش تعداد تنفس،کاهش فشار خون و گاه تنگی مردمک ها اشاره کرد.
باید توجه داشت که اگر فردی در اثر ابتلا به مسمومیت با گاز مونوکسید کربن جان خود را از دست ندهد ممکن است دچار نواقص عصبی و روانی پیشرفته نظیر فلج عضوی یا اختلال قوای مغز یگردد. مسمومیت شدید با این گاز می تواند کشنده باشد.
پیشگیری و درمان:
جهت کاهش ابتلا به این مسمومیت باید به نکات زیر توجه نمود:
۱٫ آگاه باشید که هر وسیله گرمازای سوختنی که به نحوی با سوختهای فسیلی (نفت، گاز، ذغال سنگ) کار کند به صورت بالقوه می تواند سبب تولید گاز مونوکسید کربن شود.
۲٫ از بخاریهای مستعمل و فرسوده بدون دودکش یا دارای دودکش نامناسب و غیر استاندارد استفاده نکنید.
۳٫ هرگز در فضای بسته و محدود که تهویه کافی و مناسب ندارد (نظیر اتاق ، گاراژ ، چادر و …) آتش روشن نکنید.
۴٫ هرگز در فضای بسته گاراژ موتور اتومبیل را روشن نگذارید.
۵٫ از سلامت مسیر دودکش ساختمان و بدون ترک و نشتی بودن آن اطمینان حاصل نموده و مرتباً آنها را کنترل نمایید.
۶٫ ذغال مورد استفاده جهت گرم کردن کرسی را به نحو مناسب تهیه نموده و در شرایط قابل قبولی زیر کرسی قرار دهید.
۷٫ تهویه مناسب جهت آشپزخانه و حمام منزل در نظر بگیرید.
۸٫ از اتصال مناسب و صحیح لوله بخاری و آبگرمکن به دودکش دیواری اطمینان حاصل نمایید.
۹٫ تمام دودکش ها باید وسیله انتهایی ضد باد مناسب داشته باشد.
۱۰٫ در محیط های شغلی و منازل که در آنها از کوره و مشعل استفاده می شود از سلامت دستگاه و سیستم تخلیه دود اطمینان حاصل نمایید.
۱۱٫ در صورت احساس علایم سردرد و سرگیجه و تهوع در مکانی که احتمال وقوع مسمومیت وجود دارد فوراً آن مکان را ترک نموده و به فضای آزاد پناه ببرید و در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.
۱۲٫ در صورت تداوم علایم فوق برای چند روز متوالی احتمال مسمومیت خفیف با این گاز وجود دارد که بهتر است در این مورد با پزشک خود مشورت کنید.